"Δια-φωνίες" από τη "Φωνή της Πάρου"

Λάρισα 1

Όταν υπηρετούσα στο στρατό, εκεί στα «σύνορα» μεταξύ εθνικής οδούς Αθηνών – Λαρίσης και πόλεως Λαρίσης, είχα λάβει μέρος και σε παρελάσεις! Άγνωστο πώς, δεν είχα μάθει τρόπο να λουφάρω και απ’ αυτήν τη στρατιωτική μου υποχρέωση. Μπορεί να είχα «ψήσει» όλους τους αξιωματικούς της 1ης Στρατιάς ότι μόνο εγώ ήξερα τυφλό σύστημα στη γραφομηχανή και άρα μόνο εγώ μπορούσα να ήμουν γραφιάς στο 1ο γραφείο, αλλά τις παρελάσεις δεν είχα βρει τρόπο για να με απαλλάξουν.

Λάρισα 2

Η θητεία μου στη Λάρισα έχει αποτυπωθεί με τις καλύτερες εικόνες στο μυαλό μου και παρέμεινα εκεί επί 17 μήνες παρακαλώ. Ατυχώς, τους άλλους τέσσερις μήνες της θητείας μου τους είχα περάσει στο Μεγάλο Πεύκο, που δε θέλω ούτε να το θυμάμαι… Η μεγαλειώδης θητεία μου στην πρώτη γραμμή των συνόρων εθνικής οδού Αθηνών – Λαρίσης και πόλεως Λαρίσης, είναι τουλάχιστον η επιτομή του έργου: «Λούφα και παραλλαγή στο στρατό».

Λάρισα 3

Ξυπνούσα από Δευτέρα έως Παρασκευή στις 7.30 το πρωί και πήγαινα αμέσως για να αποφύγω πρωινές επιθεωρήσεις και αναφορές, στο γραφείο. Μετά τις 8:30 που ερχόταν ο στρατηγός, εγώ έπιανα 5 λεπτά νωρίτερα τη γραφομηχανή και χτυπούσα με δύναμη τα πλήκτρα. Ο στρατηγός ήταν εντυπωσιασμένος μαζί μου για την εργατικότητά μου και μου έλεγε: «Άντε πήγαινε να πιεις έναν καφέ και έλα αργότερα». Επί 17 μήνες πρέπει να ήπια 4-5 στρέμματα καφέ και φυσικά η άδεια για το καφεδάκι κρατούσε μέχρι τις 12 το μεσημέρι. Στις μία φεύγαμε για φαγητό και εγώ, πριν από τους αξιωματικούς, έφευγα πρώτος – πρώτος εξοδούχος…

Παρέλαση

Την παρέλαση πάντως δεν μπόρεσα να τη λουφάρω ποτέ! Επί 10 μέρες τουλάχιστον είχαμε βάδην πάνω κάτω το στρατόπεδο ώσυε να είμαστε καλοί στην παρέλαση. Αφήνω στην άκρη ότι μου είχαν φορτώσει και ένα 90άρι ΠΑΟ (πυροβόλο άνευ οπισθοδρομήσεως) στην πλάτη, αφού εκτός από «κομάντο» 1ου γραφείου», ήμουν και ΠΑΟτζής (άσχετα ότι δεν έριξα ποτέ μου βολή με αληθινά πυρά).

Παρέλαση 2

Στην πρώτη παρέλαση που πήγα είχα άγχος, καθώς φοβόμουν ότι θα τα κάνω θάλασσα και φοβόμουν τις επιπτώσεις (π.χ. να με πετάξουν από γραφιά και να με βάλουν κανονική υπηρεσία). Όμως, λίγο τα νιάτα, λίγο το 90άρι ΠΑΟ στην πλάτη, λίγο οι στολές παραλλαγής, είχαμε επιτυχίες! Γνωριστήκαμε με όλες τις τελειόφοιτες των Λυκείων στο χώρο αναμονής της παρέλασης! Το τι ιστορίες είχα σκαρφιστεί για να αποδείξω στις κοπέλες της Γ’ Λυκείου πόσο αληθινό κομάντο ήμουν δεν περιγράφονται. Μόλις πιάναμε συζήτηση περιγράφαμε τους εαυτούς μας ως Ράμπο…

Παρέλαση 3

Η αλήθεια είναι ότι δεν είχα συναντήσει ποτέ μου κάποιον φαντάρο που δε γούσταρε τις παρελάσεις. Αφήνω στην άκρη ότι πάντα οι στρατιώτες είναι αυτοί που μαζεύουν τα χειροκροτήματα από τον κόσμο. Οι παρελάσεις ουσιαστικά έχουν ένα και μόνο σκοπό. Την απόδοση τιμής σ’ ένα γεγονός. Γι’ αυτό το λόγο παρελάσεις γίνονται σε όλο τον κόσμο, ανεξαρτήτου πολιτικού προσανατολισμού κάθε κυβέρνησης. Παρελάσεις π.χ. γίνονταν στη Σοβιετική Ένωση για να τιμηθούν τα εκατομμύρια θύματα του Β’ παγκοσμίου πολέμου, παρελάσεις για τον ίδιο λόγο γίνονται και σήμερα από τη Ρωσική κυβέρνηση. Παρελάσεις γίνονταν επί χούντας Παπαδόπουλου για την έναρξη της επανάστασης του 1821 παρελάσεις γίνονται και επί κυβέρνησης Τσίπρα. Οι παρελάσεις σε κάθε χώρα είναι η απόδοση τιμών σ’ ένα ξεχωριστό γεγονός.

Σημαιοφόρος

Να γράψουμε τώρα για ένα θέμα «τζιζ». Το χαϊλίκι σε κάθε παρέλαση που μετέχει κάποιος/α είναι να είναι σημαιοφόρος. Στο στρατό τα πράγματα απόλυτα. Δηλαδή, για να κρατήσεις σημαία πρέπει να είσαι βαθμοφόρος, δηλαδή, ηγετικό στέλεχος. Στο σχολείο είναι πιο απλά. Ο καλύτερος μαθητής παίρνει τη σημαία. Στη χώρα μας έχει γίνει το έλα να δεις, για το αν αυτός/η που κρατάει τη σημαία είναι έλληνας και πόσο (;) ή αν είναι χριστιανός ορθόδοξος. Έτσι, διάβασα διάφορα «γαλλικά» για μία μουσουλμάνα που είχε τη σημαία στην παρέλαση μαθητών των Αθηνών. Κανείς φυσικά δεν έγραψε πόσο στουρνάρια ήταν τα άλλα ελληνόπουλα του σχολείου, που μία κοπέλα δίχως να έχει μητρική γλώσσα τα ελληνικά, τα ξεπέρασε…

Σημαιοφόρος 2

Στην πατρίδα μας πάλι, έχουμε (μην τρομάξουν κάποιοι) και μειονότητα μουσουλμάνων. Μιλάω για ελληνική μειονότητα μουσουλμάνων και όχι για μουσουλμάνους πρόσφυγες. Στην προσωπική ιστοσελίδα (fileleutheros), ανέβασα την 28η Οκτωβρίου φωτογραφίες από παρελάσεις μουσουλμάνων μαθητών στο Νομό Ξάνθης. Οι έλληνες μουσουλμάνοι κρατούσαν φυσικά την ελληνική σημαία. Γι’ αυτούς τους έλληνες μουσουλμάνους η χώρα μας σε διάφορα φόρουμ έχει σχίσει τα ιμάτια της για να πει το αυτονόητο, δηλαδή, ότι πρόκειται για έλληνες μουσουλμάνους. Πολλοί ελλαναράδες βλέποντας τα ίδια παιδιά έγραψαν βλέποντας τις φωτογραφίες «οι κ@λ@τουρκοι». Μάλιστα… Και επειδή οι ελληναράδες συνήθως έχουν μαύρα μεσάνυχτα από γνώση, ας διαβάσουν για τους έλληνες μουσουλμάνους, τους Πομάκους, τι είναι Αλεβίτες μουσουλμάνοι και τι Μπεκτασήδες, τι πέρασαν για να μην εκτουρκιστούν, και έπειτα ας ξαναγράψουν «κ@λ@οτουρκοι» για τους απογόνους των πολεμιστών του Μ. Αλεξάνδρου!