Ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία | Στρατηγός Γεώργιος Ρούσσος (1900-1987)

Γονείς του ήταν ο Αναστάσιος Ρούσσος και η Κατερίνα Μαλαματένιου. Ορφάνεψε πολύ μικρός και από τους δύο γονείς.

Τελειώνοντας το γυμνάσιο, περνάει στη σχολή ευελπίδων, απ’ όπου αποφοίτησε το 1920 ως ανθυπολοχαγός πυροβολικού και τοποθετείτε σε μονάδα στρατού στην Μικρά Ασία, αρχίζοντας την πολεμική του δράση. Εκεί τιμήθηκε με το «Χρυσούν Αριστείον Ανδρείας». 

Συνέχισε της σπουδές του, αποκτώντας το πτυχίο του χημικού μηχανικού από το Ε.Μ.Π., στη Γερμανία με επιστημονική διατριβή στη στρατιωτική χημεία, μέχρι που ανέλαβε ως καθηγητής στη σχολή ευελπίδων. Ο πόλεμος του 1940 τον βρήκε ταγματάρχη στο Γ.Ε.Σ. με καθήκοντα του συνδέσμου του Γενικού Στρατηγείου ως στέλεχος υπηρεσιών και οργανώσεων σαμποτάζ και κατασκοπίας. Το 1942 διαφεύγει στη Μ. Ανατολή ως επιτελάρχης στον Ιερό Λόχο, έχοντας τον σχεδιασμό και τον συντονισμό, ηγείται των καταδρομικών ενεργειών. 

Διετέλεσε διοικητής ταξιαρχίας καταδρομών στον Γράμμο και στο Βίτσι, στη συνέχεια στο Γ.Ε.Α.Α. Αναλαμβάνει ως υποστράτηγος τη διοίκηση της 9ης Μεραρχίας και τέλος, του στρατηγείου κεντρικής Ελλάδος ως αντιστράτηγος, απ’ όπου αποστρατεύεται το 1955. 

Επίσης, διατέλεσε ανώτατος εκπαιδευτικός σύμβουλος (1960-1965), επιστημονικός σύμβουλος του Ευγενίδειου Ιδρύματος και του Μποδοσάκη, για να ιδρύσει τη θερμοηλεκτρική μονάδα Πτολεμαΐδας.

Ήταν παντρεμένος με την Ζαμπέτη Πέτρου Αυλήτη, αποκτώντας την Αννούλα, την οποία έχασε 7 χρονών σε τροχαίο ατύχημα και τον ιατρό Αναστάσιο.

Ή οδός του ξεκινάει από την οδό «Λοχαγού Γ. Γράβαρη», όπου και η οικία του, έως την οδό «Δ. Βασιλείου».

Χριστόδουλος Μαούνης
Μέλος της επιτροπής ονοματοδοσίας Παροικιάς