Άρθρο του δημάρχου Πάρου, Μ. Κωβαίου, στην έντυπη "Φωνή της Πάρου"

Αλήθειες ή ψεύτικες υποσχέσεις;

Ζούμε σε μια εποχή κρίσης αξιών με κορυφαία αξία την αλήθεια. Μια εποχή όπου τα αυτονόητα έχουν πάψει να είναι δεδομένα.

Το έλλειμμα αξιοπιστίας και συνέπειας έχει καταστεί σήμα κατατεθέν του πολιτικού προσωπικού. Η εμπορευματοποίηση της μιζέριας θεωρείται ο πλέον προσφιλής τρόπος προσπορισμού των ψηφοφόρων. Ο κόσμος μας είναι χαμένος στην αναζήτηση της λύτρωσης. Οι έμποροι της ελπίδας, παντού.

Ένα θολό τοπίο που περιορίζει την ορατότητα στο σοβαρό, στο σίγουρο, στο εφικτό. Και ένας λαός που ψάχνει να διαβάσει τα ψιλά γράμματα, πέρα από τα κεφαλαία που υπόσχονται παραδείσους.

Κανένας σε αυτή τη χώρα δεν θέλει ένα λαό βασανισμένο. Κανένας όμως δεν ομολογεί τα πραγματικά αίτια των βασάνων. Ίσως γιατί πίσω από αυτά τα αίτια κρύβονται μερικοί από εκείνους που σήμερα έχουν γεμίσει την πολιτική τους πραμάτεια με ένα «αύριο» τόσο γοητευτικό όσο και ψεύτικο.

Θέλουμε λοιπόν να ζήσουμε ένα όνειρο ή θέλουμε να ανοίξουμε τα μάτια στην αλήθεια; Θέλουμε να αντικρύσουμε την πραγματικότητα ή να βάλουμε το κεφάλι μας στην άμμο της ματαιοδοξίας; Θέλουμε να κυνηγήσουμε το εφικτό ή να περιπλανηθούμε στο άγνωστο και αβέβαιο;

Κάποιοι πιστεύουν ότι αφού έχασαν πολλά τους αρκούν να πάρουν έστω και λίγα από αυτά που τους υπόσχονται οι πλασιέ της ελπίδας. Και αγνοούν ότι, αν μπορούσαν να τους δώσουν τα λίγα θα τους έδιναν και τα πολλά. Ακόμα όμως και τα λίγα που θα μπορούσαν να πάρουν θα τα επέστρεφαν από την άλλη τσέπη. Αυτή είναι η αλήθεια.

Πέρασε όμως αυτή η εποχή. Τώρα όλα είναι πλέον ορατά, τουλάχιστον από όσους μπορούν να βλέπουν την πραγματικότητα χωρίς φτιασίδια. Και η πραγματικότητα είναι ότι όλα είναι εφικτά όταν υπάρχει σύνεση, συνέχεια και συνέπεια.

Μπαίνουμε λοιπόν σε μία νέα εποχή που σηματοδοτείται από «παρεμβάσεις» από κάποιους που, είτε είχαν χαθεί από την επικαιρότητα είτε την επιζητούν για να εγγράψουν υποθήκες για το μέλλον μιας και αναγκαστικά μπαίνουμε σιγά σιγά σε κλίμα δημοτικών εκλογών. Οι πολίτες, ακούγοντας όσους απέκτησαν λαλιά ή την δυνάμωσαν για λόγους ευνόητους, καλούνται να επιλέξουν ανάμεσα στο ρεαλισμό και τον ονειρισμό. Ανάμεσα στο εφικτό και το ρομαντικό.

Και όλα αυτά, μέσα από νεφελώδεις διακηρύξεις και περίτεχνα λεκτικά κατασκευάσματα, που στοχεύουν στο να δημιουργήσουν απλά εντυπώσεις, χωρίς ουσία, χωρίς μελέτη, χωρίς καν προοπτική.

Δεν πρέπει να είναι κανείς λάτρης της στείρας κριτικής. Η πιστή όμως καταγραφή της κατάστασης είναι χρήσιμη, γιατί μόνο έτσι μπορεί κανείς να διδαχτεί από τα λάθη του και να προετοιμαστεί σωστά και ολοκληρωμένα για τα επόμενα βήματά του.

Το ουσιώδες όμως, κατά τη γνώμη μου, είναι πως χρειάζεται τόλμη. Δεν γίνεται στο όνομα των όποιων μικροκομματικών επιδιώξεων, να μην μπορούμε να λειτουργούμε συλλογικά σε μείζονος σημασίας θέματα, όπως πχ το αεροδρόμιο, ο τουρισμός, το κυκλοφορικό, η πρωτογενής οικονομία, η υγεία και η παιδεία. Δεν είναι λογικό να βάζουμε πρώτα τον συνδυασμό ή το κόμμα και μετά την Πάρο. Και δεν είναι ρεαλιστικό να μη βλέπουμε ότι η διαπραγματευτική μας ισχύς απέναντι στην κεντρική κυβέρνηση- όποια κι αν είναι αυτή, όπου και αν ανήκει - δυναμώνεται μόνο με την ενότητα και την οριοθέτηση στόχων και στρατηγικής, ως ένας τόπος φυσικά και όχι ως πολιτικός συνδυασμός ή κόμμα.

Η προσαρμογή των θεσμών στις σημερινές απαιτήσεις και ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας είναι, στις μέρες μας, η κρισιμότερη απόφαση που πρέπει να πάρουν οι πολίτες. Και αυτή την απόφαση πρέπει να την επιβάλουν στους δημοτικούς συνδυασμούς, στα κόμματα και τους εκφραστές τους. Χωρίς κενά λόγια, αλλά με λόγια ηθικού, γνωστικού και κυρίως πολιτικού-μη κομματικού-περιεχομένου.

Όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται κάτω από τον ίδιο ορίζοντα. Δυστυχώς όμως δεν έχουν τους ίδιους ορίζοντες στην μετέπειτα εξέλιξη της ζωής τους. Οφείλουμε στις επερχόμενες γενιές να παραδώσουμε μια Ελλάδα μαχητική και υπερήφανη, μια Ελλάδα που θα αναδεικνύει τα παιδιά της και δε θα τα «τρώει».

Στη «νέα εποχή» που διανύουμε, το όραμα αυτής της Ελλάδας πρέπει να είναι ο οδηγός για την επιτυχία αυτού του στόχου. Αν αυτά σκεφτόμαστε για τον τόπο μας, για το νησί μας, τότε αυτά θα επιτύχουμε και για όλη την Ελλάδα.

Μάρκος Κωβαίος

Δήμαρχος Πάρου