Η άλλη άποψη στο άρθρο Μ. Χανιώτη

Από την κ. Χασάπη Νίκη, εκπαιδευτικό θεολόγο και φοιτήτρια μεταπτυχιακών σπουδών στην ορθόδοξη θεολογία, λάβαμε επιστολή για το άρθρο του κ. Μ. Χανιώτη: «Εκκλησιαστικές λειτουργικές απορίες», που δημοσιεύσαμε στο προηγούμενο φ. της εφημερίδας μας.

Η επιστολή της κ. Νίκης Χασάπη, έχει ως εξής:
«Οι απορίες που διατυπώνει στο άρθρο του ο αγαπητός συμπολίτης μας κ. Χανιώτης είναι εύλογες.

Πράγματι ο απόστολος Παύλος στην Α’ Κορ. Ιδ’, 34 αναφέρει: «Ὡς ἐν πάσαις ταῖς ἐκκλησίαις τῶν ἁγίων, αἱ γυναῖκες ὑμῶν ἐν ταῖς ἐκκλησίαις σιγάτωσαν· οὐ γὰρ ἐπιτέτραπται αὐταῖς λαλεῖν. ἀλλ᾿ ὑποτάσσεσθαι, καθὼς καὶ ὁ νόμος λέγει». Το ζήτημα εδώ είναι το ρήμα «λαλείν», το οποίο όπως είναι λογικό και αναμενόμενο αποδίδεται ως «μιλώ» και όχι ως «ψάλλω».

Από εκεί και πέρα οι απόψεις των Πατέρων διίστανται. Για τον λόγο αυτό δεν είναι ορθό να επικαλούμαστε πότε τον ένα Πατέρα και πότε τον άλλο, ανάλογα με αυτό που θέλουμε να υποστηρίξουμε. Το ορθότερο είναι να ανατρέξουμε στις Οικουμενικές συνόδους, αφού η Ορθόδοξη Εκκλησία, σε αντίθεση με την Ρωμαιοκαθολική, στηρίζεται στην συνοδικότητα των αποφάσεών της.

Πράγματι, υπάρχει ο Ο’ κανόνας της ΠΕΝΘΕΚΤΗΣ Οικουμενικής συνόδου που αναφέρει: «Μὴ ἐξέστω ταῖς γυναιξὶν ἐν τῷ καιρῷ τῆς θείας λειτουργίας λαλεῖν» ἀλλὰ κατὰ τὴν φωνὴν Παύλου τοῦ Ἀποστόλου, σιγάτωσαν• οὐ γὰρ ἐπιτέτραπται αὐταῖς λαλεῖν, ἀλλ’ ὑποτάττεσθαι, καθὼς καὶ ὁ νόμος λέγει• εἰ δέ τι μαθεῖν θέλουσιν, ἐν οἴκῳ τοὺς ἰδίους ἄνδρας ἐπερωτάτωσαν. «Το ζήτημα και εδώ είναι το ρήμα λαλείν και πώς ερμηνεύεται.

Παρόλα αυτά όπως και αν ερμηνευτεί, πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι οι Ιεροί Κανόνες αφορούν σε ζητήματα εκκλησιαστικής τάξεως και όχι δογματικής, που σημαίνει ότι μπορούν να αλλάξουν και να προσαρμοστούν ανάλογα με τις ανάγκες της εποχής, σε αντίθεση με τα δόγματα που σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπεται να αλλοιωθούν και παραμένουν ως έχουν ανά τους αιώνες. 

Από την άλλη, ο αφορισμός (είτε ο μικρός που αφορά στην ακοινωνησία, είτε ο μεγάλος που αφορά στην αποκοπή από την Εκκλησία), συνήθως δε δίδεται για τέτοια ζητήματα, αλλά για πολύ σοβαρά θεολογικά και δογματικά θέματα. Τονίζω λοιπόν, ότι το θέμα αυτό δεν είναι δογματικό και άρα υπάρχει μία ευελιξία στην αντιμετώπισή του, πράγμα που σημαίνει ότι σε καμία περίπτωση δεν είναι λόγος αφορισμού».