Αστοχία του μουσείου Γουλανδρή, σε βάρος της Παριανής ιστορίας

Το παράπονο του λυχνίτη

Το μουσείο φυσικής ιστορίας Γουλανδρή, ήταν το πρώτο μουσείο φυσικής ιστορίας που ιδρύθηκε στην Ελλάδα το 1964 από τον Άγγελο και τη Νίκη Γουλανδρή.

Στεγάζεται σε νεοκλασικό σπίτι του 1875 το οποίο τροποποιήθηκε ώστε να στεγάσει το μουσείο, ενώ το 2001 εγκαινιάστηκε το κέντρο «Γαία», επέκταση του αρχικού κτιρίου. Σκοπός της δημιουργίας του ήταν η προώθηση των φυσικών επιστημών και της ευαισθητοποίησης του ανθρώπου για την άγρια ζωή.

Ανάμεσα στα εκθέματα του μουσείο βρίσκονται βοτανικά εκθέματα, έντομα, θηλαστικά και πτηνά κατανεμημένα σε διαφόρους βιοτόπους, ερπετά και αμφίβια μαλάκια, δείγματα ορυκτών, πετρωμάτων και απολιθωμάτων από Ελλάδα και τον κόσμο. Στο κέντρο «Γαία» λειτουργούν επιστημονικά εργαστήρια, ενώ βρίσκεται αμφιθέατρο και συνεδριακές εγκαταστάσεις, καθώς και η γεώσφαιρα και διαδραστικά εκθέματα σχετικά με τα περιβαλλοντικά προβλήματα του πλανήτη, όπως η ενέργεια, οι μεταφορές, η διαχείριση των φυσικών πόρων και οι τροφές.

Οι δραστηριότητες του μουσείου περιλαμβάνουν εκπαιδευτικά προγράμματα για μαθητές και εκπαιδευτικούς, σεμινάρια και συνέδρια και ερευνητικά προγράμματα σχετικά με την προστασία των φυσικών πόρων και τη διατροφή του ανθρώπου.

Επισκέφτηκα αυτό το υπέροχο και μοναδικό μουσείο και στη μόνιμη έκθεση του στο τμήμα της «Γεωλογίας», διαπίστωσα ότι δεν υπάρχει ίχνος «παριανό μάρμαρο», παρά μόνο μια μικρή αναφορά του, στον ηλεκτρονικό πίνακα των «Λατομικών Ορυκτών».

Εκεί αναφέρεται: «[….] σύμφωνα με τον Πλίνιο, οι Έλληνες χρησιμοποιούσαν στην αρχή σχεδόν αποκλειστικά, το λευκό μάρμαρο της Πάρου που ήταν γνωστό ως λυχνίτης…», μέχρι εδώ καλώς! Παρακάτω όμως αναφέρει: «[…] στην κορυφή της Κλασικής περιόδου κατασκευάστηκαν εξαιρετικά έργα τέχνης από πεντελικό μάρμαρο, όπως η Αφροδίτη της Μήλου, ο Ερμής του Πραξιτέλους, ο Παρθενώνας, το Ερεχθείο, η Αγορά της Αθήνας (…)»..

Παρόλο τον ενθουσιασμό μου με όλα τα προηγούμενα που είχα δει, μετά από αυτό δεν ήθελα να δω κάτι άλλο και έφυγα απογοητευμένος και στενοχωρημένος. Όχι ένα, αλλά πολλά «γιατί» με έβαλαν σε προβληματισμό. Γιατί να δίνουν ανακριβείς πληροφορίες; Αυτές οι πληροφορίες δε γράφτηκαν ή δεν ελέγχτηκαν από ειδικούς; Γιατί δεν διάβασε κανένας τα ψιλά γράμματα; Γιατί να δοθούν λανθασμένες πληροφορίες στα εκπαιδευτικά προγράμματα των δραστηριοτήτων του μουσείου; Γιατί υποβαθμίζεται η ιστορία της Πάρου;

Όλοι γνωρίζουν το διάσημο μάρμαρο της Πάρου. Η Παρία Λίθος ήταν στην αρχαιότητα το περίφημο και περιζήτητο λευκό μάρμαρο της Πάρου το οποίο χρησιμοποιήθηκε στην αρχιτεκτονική, αλλά κυρίως στη γλυπτική της κλασικής εποχής. Στο παριανό μάρμαρο που είναι καθαρότατο σχεδόν διάφανο, σκαλίστηκαν τα σπουδαιότερα αριστουργήματα της αρχαίας Ελληνικής γλυπτικής. Ο Ερμής του Πραξιτέλη, η Αφροδίτη της Μήλου, η Νίκη της Σαμοθράκης, η Νίκη του Παιωνίου και οι περίφημες κόρες του Ερεχθείου της Ακρόπολης, οι Καρυάτιδες, το αέτωμα της Γιγαντομαχίας από τον αρχαϊκό ναό της Αθηνάς Πολιάδος και ένα μουσείο Ακρόπολης με τα περισσότερα εκθέματα από παριανό μάρμαρο.    

Παρακαλώ πολύ αυτούς που πραγματικά θέλουν την ανάδειξη της Παρία Λίθου, την αναβάθμιση της ιστορίας της Πάρου, εμπλεκόμενοι και μη, να μεριμνήσουν για την αποκατάσταση της αλήθειας.

Χριστόδουλος Α. Μαούνης