Εμείς κρατάμε αυτή τη φωτογραφία | Του ΛΑϊκΟΥ

Ο κύριος που βλέπετε εδώ να κουνάει το δάχτυλο στον πρόεδρό του είναι ο Adelinho Vieriinia, (Αντελίνο Βιερίνια), ο αρχηγός της ομάδας του ΠΑΟΚ γεννημένος το 1986. 

Κατά τα φαινόμενα φαίνεται να λέει στον εργοδότη του πως αυτό που κάνει, η εισβολή του δηλαδή στο γήπεδο, είναι απαράδεκτο. 

Του το λέει μάλιστα, την ώρα που δίπλα στον εργοδότη του βρίσκονται και δυο τρεις μπράβοι να τον συγκρατούν (προφανέστατα όλοι κουμπουροφόροι).

Ο δε συμπαίκτης του μοιάζει μάλλον απορημένος με τον αρχηγό, όχι με τον πρόεδρο και με μια έκφραση (ρε μα@@κα αυτός είναι ο πρόεδρος…)

Όχι, ασφαλώς δεν είναι όλα σάπια, αλλά δυστυχώς, και οι λιγοστοί ανθοί που απέμειναν τροφοδοτούνται πια από τις ίδιες σάπιες ρίζες του δέντρου που λέγεται επαγγελματικό ποδόσφαιρο.

Σε τέτοιο ποδόσφαιρο είναι ντροπή και όχι τιμή να είσαι Πρωταθλητής.

Ποια είναι η λύση;

Κατάργηση των ΠΑΕ – ΚΑΕ. Κατάργηση κάθε είδους επιχειρηματικής δράσης στο ποδόσφαιρο και τον αθλητισμό.

Απόδοση όλων των χρεών των ΠΑΕ – ΚΑΕ στο Δημόσιο

Αποπομπή όλων των ΠΑΕ και ΚΑΕ από το Υπουργείο Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων και ένταξή τους στο Υπουργείο Οικονομίας εφόσον μιλάμε για οικονομικές επιχειρήσεις.

Καμία χρηματοδότηση στις ΠΑΕ – ΚΑΕ.

Άμεση διακοπή συμμετοχής ελληνικών ομάδων σε παιχνίδια τζόγου (ΣΤΟΙΧΗΜΑ κτλ).

Να ενισχυθεί σε επιστημονικό προσωπικό, υποδομές και χρηματοδότηση η φυσική αγωγή και ο αθλητισμός στα σχολεία και στις γειτονιές.

Να αυξηθεί η τακτική επιχορήγηση των αθλητικών ομοσπονδιών και των ερασιτεχνικών σωματείων ώστε να μη χρειάζονται τον κατά τόπους παράγοντα – χορηγό, που σταδιακά συναλλάσσεται με βουλευτές δημάρχους κτλ ασκώντας επιρροή μέσω των οπαδών της ομάδας.

Σύγχρονες, δημόσιες, ανοιχτές και δωρεάν σε όλους τους αθλούμενους αθλητικές εγκαταστάσεις. Αύξηση των επιχορηγήσεων για τα Εθνικά Αθλητικά Κέντρα (ΕΑΚ), με μαζικούς μόνιμους διορισμούς που θα καλύπτουν τις σύγχρονες ανάγκες συντήρησης και λειτουργίας.

Διαφωνείτε;

Μα αυτά δεν είναι «ρεαλιστικά», θα αντιτείνουν πολλοί. Μάλιστα. 

Απαντάμε ευθέως:
 
Να παλεύει κανείς για την έξωση όλων αυτών από το ποδόσφαιρο (και από τη ζωή μας) είναι απείρως ρεαλιστικότερο από το να πιστεύει κανείς ότι το ποδόσφαιρο (και η ζωή μας) θα «εξυγιανθεί» όσο αυτοί και η πολιτική που τους θρέφει θα συνεχίσουν να ελέγχουν το ποδόσφαιρο (και τη ζωή μας). 

O ΛΑϊκΟΣ