Ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία | Αναστ. Δ. Καλλίερος

Γεννήθηκε στην Παροικία στις 24 Μαρτίου 1805 ο διδάσκαλος και μουσικός, γιος του αγωνιστή του 1821 Δημητρίου Αναστ. Καλλίερου και πατέρας του μεγάλου παιδαγωγού της Πάρου, Παναγιώτη Καλλίερου.

Τα πρώτα του γράμματα τα έμαθε στην Ευαγγελίστρια, στο Μοναστηράκι, στη συνοικία Θολάκια, που λειτουργούσε τότε ως σχολείο. Παράλληλα εκδηλώθηκε το ενδιαφέρον του για τη βυζαντινή μουσική και η ενασχόληση του ως ψάλτης. Παντρεύτηκε σε ηλικία 20 ετών με την Αναστασουλιό Πρωτοπαππά, με την οποία απέκτησε επτά παιδιά, τα οποία από διάφορες αιτίες πέθαναν. Δίδαξε στη Τήνο και στη Πάρο, μέχρι τη δολοφονία του Καποδίστρια, όπου διώκεται με τις αναταραχές των Επτανησίων, οι οποίοι διορίζουν άλλον. Μετατρέπει το σπίτι του ως σχολείο με την προτροπή του Μιχαήλ Κρίσπη. Ακολουθούν περιπετειώδης μεταθέσεις του ως δημοδιδάσκαλος, στη Μήλο, Πάρο, Ύδρα, μέχρι την προσωρινή παραίτηση του και στη συνέχεια ξανα-διορίζεται σε Παροικιά, Νάουσα Πάρου, Άνω Σύρος. Το 1858 πεθαίνει στη Σύρο η γυναίκα του και ξαναπαντρεύεται στον Δραγουλά της Πάρου την Ασπασία Κούτρα, με την οποία θα αποκτήσει πέντε παιδιά, (Δημήτριος, Παναγιώτης, Γεώργιος, Ανεζώ, Μαρουσώ).  Πέθανε το 1885 στη Πάρο.

Ως μουσικός ασχολήθηκε με τη βυζαντινή υμνωδία και συνέθεσε: 1) Τετράτομο έργο βυζαντινής μουσικής, 2) Άτακτα βυζαντινά άσματα, 3) Ανθολογία της εκκλησιαστικής μουσικής, 4) Τα της Πανδώρας Τραγώδια, 5) Αρμονία, 6) Τα ένδεκα εωθινά, 7) Καταβασίαι, 8) Οκτασέλιδο χειρόγραφο, 9) Εξασέλιδο χειρόγραφο, 10) Σπαράγματα μουσικών χειρογράφων.

(πηγές: α) «Χρονολογικό Πανόραμα της Ιστορίας της Πάρου» του Νίκου Χρ. Αλιπράντη, β) «Της Πάρου οι Καλλίεροι», της Κυριακής Ραγκούση-Κοντογιώργου).

Η οδός ξεκινάει από την οδό «Παναγιώτη Αν. Καλλιέρου», έως το ρέμα «Κορμός».

Χριστόδουλος Α. Μαούνης

Μέλος της επιτροπής ονοματοδοσίας Παροικιάς