Κ. Ροκονίδας για ενεργειακή πολιτική: Η ρήξη είναι μονόδρομος

Η ηλεκτρική διασύνδεση του τόπου μας με το ηπειρωτικό δίκτυο, μπορεί από τη μία να έφερε χαμόγελα, αφού μετά από δεκαετίες το εργοστάσιο της ΔΕΗ στο νησί μας μπήκε σε ψυχρή εφεδρεία, αλλά από την άλλη προβλημάτισε καθώς τώρα, υπάρχει όλη η υποδομή για την εγκατάσταση ανεμογεννητριών και τη μεταφορά παραγόμενου ρεύματος από την Πάρο, προς άλλα δίκτυα της ηπειρωτικής χώρας.

Την Τετάρτη 14 Μαρτίου 2018 πραγματοποιήθηκε συνάντηση στο δημαρχείο Πάρου με φορείς και πολίτες, για το θέμα της εγκατάστασης των ανεμογεννητριών. Η συνάντηση δεν ήταν επιτυχής από πλευράς προσέλευσης κόσμου, αλλά δυστυχώς και από πλευράς παρουσίας εκλεγμένων δημοτικών και τοπικών συμβούλων. Η κυριότερη δε αστοχία ήταν ότι το κυριότερο θέμα της ενημερωτικής συζήτησης, δηλαδή, για τη στρατηγική που πρέπει να ακολουθήσουμε από εδώ και πέρα, δεν έγινε ποτέ, αφού στην αίθουσα συνεδριάσεων είχαν παραμείνει ελάχιστα άτομα.

Η Λαϊκή Συσπείρωση Πάρου ήταν ο πρώτος πολιτικός φορέας στο νησί μας που πριν από χρόνια έθεσε στο τραπέζι συζήτησης τον κίνδυνο για την εγκατάσταση των ανεμογεννητριών. Γι’ αυτό τον λόγο η «Φωνή της Πάρου» ζήτησε από τον επικεφαλής του συνδυασμού, Κ. Ροκονίδα, την άποψή του για το θέμα.

Το γεγονός

Για το γεγονός της διασύνδεσης και το ζήτημα των εργαζόμενων στο εργοστάσιο της ΔΕΗ (κάτι που λίγοι έχουν αναφέρει), ο κ. Ροκονίδας υποστήριξε:

«Ολοκληρώθηκε αυτή την περίοδο η πρώτη φάση ενός προγραμματισμένου από την δεκαετία του ’90 έργου, η ηλεκτρική διασύνδεση της Πάρου και άλλων νησιών με την ηπειρωτική χώρα. Πρόκειται για έργο ενεργειακής αναβάθμισης των νησιών με  ταυτόχρονη εξοικονόμησης πόρων λόγω χαμηλότερου κόστους παραγωγής της προσφερόμενης ενέργειας. Το δικό μας βλέμμα στρέφεται αρχικά σε δύο πράγματα:

α) Στη διασφάλιση των θέσεων εργασίας του προσωπικού στους Αυτόνομους Σταθμούς Παραγωγής, πράγμα που φαίνεται να διασφαλίζεται τουλάχιστον στην πρώτη φάση του έργου. Θα το δούμε πάντως αφού συζητήσουμε στο προσεχές διάστημα και με τους εργαζόμενους στο σταθμό της Πάρου.

β) Στη μείωση της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος. Οι λογαριασμοί της ρεύματος για τα λαϊκά νοικοκυριά αποτελούσαν και αποτελούν την περίοδο της καπιταλιστικής κρίσης μόνιμο βραχνά και δυσβάστακτο φορτίο για τον οικογενειακό προϋπολογισμό τους».

Δίκτυο - ηλεκτρικό φορτίο

«Ταυτόχρονα η διασύνδεση αποτελεί, έργο στρατηγικής σημασίας για το κεφάλαιο. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός Α. Τσίπρας εγκαινιάζοντας το έργο στη Σύρο, το χαρακτήρισε «εμβληματικό» διαφημίζοντας την κυβερνητική πολιτική ως θελκτική για τους «επενδυτές». Όπως είπε μεταξύ των άλλων εκθέτοντας τα κίνητρα για τους επιχειρηματικούς ομίλους, «οι διασυνδέσεις αυτές (…) είναι αμφίδρομες, είναι διπλής κατεύθυνσης. Δεν φέρνουν μονάχα ρεύμα από την ηπειρωτική χώρα αλλά θα έχουν τη δυνατότητα στο μέλλον να στέλνουν ρεύμα στην ηπειρωτική χώρα, πράγμα το οποίο (…) ήδη προσελκύει το ενδιαφέρον επενδυτών για επενδύσεις στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας». Και δια στόματος πρωθυπουργού λοιπόν, είμαστε στη φάση που μπορούν να εγκατασταθούν τα αιολικά πάρκα στα νησιά μας, αφού υπάρχει πλέον η δυνατότητα να εξάγουν το πλεόνασμα της παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας. Αυτή ακριβώς η δυνατότητα έχει δημιουργήσει δικαιολογημένη ανησυχία σε φορείς και κατοίκους, που σύσσωμοι αντιπαλεύουν με τις κινητοποιήσεις τους τα τελευταία χρόνια, το ενδεχόμενο αυτό. Αξίζει να σημειώσουμε ότι όταν σαν ΚΚΕ «σηκώναμε» το ζήτημα αυτό πριν από πέντε-έξη χρόνια σε όλο το Αιγαίο, συναντούσαμε ακόμα και από καλοπροαίρετους ανθρώπους αντίδραση. Είναι σκόπιμο να θυμίσουμε ότι αυτό το κίνημα ξεκίνησε σαν διαμαρτυρία λίγων που φάνταζαν ως «περίεργοι» μέχρις ότου ο κόσμος να πληροφορηθεί τις επιπτώσεις από την εγκατάσταση των ανεμογεννητριών στα νησιά μας και να εισπράξει στη πράξη μερικές από τις επιπτώσεις, με τις ανεμογεννήτριες που ήδη έχουν τοποθετηθεί στις Καμάρες».

Στρατηγική Παριανών φορέων

«Εκτιμούμε ότι όλο το προηγούμενο διάστημα με την συμμετοχή πολλών ανθρώπων έγινε πολύ σημαντικό έργο στην ενημέρωση του πληθυσμού ο οποίος πλέον έχει άποψη, λόγο, επιχειρήματα αλλά και τη διάθεση της ενεργούς συμμετοχής για να αποτραπεί το σχεδιαζόμενο έγκλημα για τα νησιά μας. Βέβαια σήμερα λόγω των δυνατοτήτων που δίνει η διασύνδεση, περνάμε σε μια διαφορετική ποιοτικά φάση. Είναι γνωστό ότι οι επιχειρηματικοί όμιλοι για να ισχυροποιήσουν τις εγκεκριμένες περιβαλλοντικές μελέτες τους, ενόψει της εκδίκασης των προσφυγών των δήμων στο Σ.τΕ., επιχειρούν να τροποποιήσουν αυτές σε κάποια σημεία που έχουν σχέση με αρχαιολογικούς χώρους, μνημεία πολιτισμού κλπ. Αν οι μελέτες τους δεν είχαν σημεία που προσβάλλονται, γιατί αλήθεια επιδιώκουν την τροποποίηση τους; Προφανώς προσπαθούν να «μαζέψουν» κάποιες από τις «εκπτώσεις» που είχαν γίνει στην αδειοδότηση τους. Οι προτεινόμενες τροποποιήσεις φυσικά σε καμιά  περίπτωση αναιρούν τις καταστροφικές περιβαλλοντικές και κοινωνικές συνέπειες που θα προκαλέσουν τα αιολικά πάρκα στα νησιά μας. 

Όλο και περισσότερος κόσμος κατανοεί ότι η μάχη κατά των ανεμογεννητριών έχει απέναντι της μεγάλα οικονομικά συμφέροντα και τις πολιτικές υπεράσπισής τους, όσο και αν κάποιοι προσπαθούν να αποκρύψουν αυτό το γεγονός για τους δικούς τους λόγους. Ο αγώνας του Παριανού λαού ενάντια στις ανεμογεννήτριες αποτελεί ρήξη με τη δρομολογημένη πολιτική στην ενέργεια. Απέναντι στα λαϊκά συμφέροντα υπάρχει η ενεργειακή πολιτική της ΕΕ, η πολιτική της απελευθέρωσης των αγορών, η πολιτική της ιδιωτικοποίησης της ενέργειας. Αυτή η πολιτική διαχρονικά έχει ενσωματωθεί την τελευταία δεκαπενταετία στην ελληνική νομοθεσία. Έτσι το ηλεκτρικό ρεύμα από κοινωνικό αγαθό έγινε εμπόρευμα υψηλής κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων που επενδύουν στην ενέργεια. Η απλόχερη ενίσχυση, χρηματοδότηση και επιχορήγηση των επιχειρηματικών σχημάτων που δραστηριοποιούνται στην ενέργεια, με μηδενικό κόστος πρώτης ύλης (αέρας, ήλιος), αποτελεί τεράστια πρόκληση. Στο παρελθόν, Νέα Δημοκρατία και ΠΑ.ΣΟ.Κ. διαμόρφωσαν το νομοθετικό πλαίσιο και έβαλαν φαρδιές πλατιές τις υπουργικές υπογραφές που ανοίγουν τον δρόμο της περιβαλλοντικής, οικονομικής και κοινωνικής καταστροφής των νησιών μας. Σήμερα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ δεν αναιρεί αυτή την πολιτική. Αντίθετα και στο θέμα αυτό με «αριστερές» ρητορείες κενές περιεχομένου, «θολώνοντας τα νερά» επιχειρεί να φέρει σε πέρας και αυτή τη «βρώμικη δουλειά». Πως; Με δήθεν εκσυγχρονισμό του ενεργειακού χωροταξικού «βάζοντας στο παιχνίδι» και τις λεγόμενες ενεργειακές κοινότητες, δηλαδή ουσιαστικά επιχειρηματικές συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Επιχειρούν έτσι να βάλουν στο «χέρι» τις τοπικές κοινωνίες με προφανή στόχο να διαρραγεί το μέτωπο αντίδρασης κατά των ανεμογεννητριών και να στρέφεται ο ένας εναντίον του άλλου. Ο Παριανός λαός πρέπει να απαιτήσει από τις τοπικές οργανώσεις των κομμάτων της κυβέρνησης αλλά και της αντιπολίτευσης να τοποθετηθούν καθαρά. Θα στηρίξουν τα συμφέροντα των νησιών μας ή θα είναι υπερασπιστές της πολιτικής των κομμάτων τους, που ταυτίζονται με τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων;».

Τι ζητούμε

«Πιστεύουμε ότι τα πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά ζητήματα βρίσκουν το δρόμο της δικαίωσης μόνο με τους λαϊκούς αγώνες. Δεν λύνονται στις δικαστικές αίθουσες που συχνά πυκνά το δημόσιο συμφέρον σε αυτό το σάπιο σύστημα που ζούμε, ταυτίζεται με το δίκιο των λίγων και των οικονομικών τους συμφερόντων. Βέβαια δεν υποτιμούμε και δεν παραγνωρίζουμε τη συμβολή που θα είχε στον αγώνα μας, μια ενδεχόμενη  θετική δικαστική απόφαση. Αυτός είναι και ο λόγος που στηρίξαμε σαν Λαϊκή Συσπείρωση στην Περιφέρεια Ν. Αιγαίου και στους δήμους των Κυκλάδων την προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Ξεκαθαρίσαμε όμως από τη πρώτη στιγμή, ότι αυτό δεν επαρκεί.

Σήμερα είμαστε στη φάση έγκρισης ή μη, της τροποποίησης της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων. Με ή χωρίς την έγκριση της, ο δρόμος της εγκατάστασης είναι ανοικτός, αφού υπάρχει η αρχική μελέτη εγκεκριμένη.

Σε αυτή τη κρίσιμη φάση, είναι απαραίτητο να πείθουμε για το δίκιο μας με επιχειρήματα, που δεν προασπίζονται απλά τα νησιά μας από περιβαλλοντική σκοπιά αλλά διεκδικούν ευρύτερα τα λαϊκά συμφέροντα στο τόπο μας και τη χώρα γενικότερα. Με την τακτική και τα αιτήματα μας, πρέπει να διαμορφώνουμε ευρύτερες κοινωνικές συμμαχίες. Σ’ αυτήν την κατεύθυνση, μακριά από αυταπάτες και ανέξοδες ρητορείες, άμεσα, αταλάντευτα και αγωνιστικά πρέπει:

- Να συνεχίσουμε να διεκδικούμε την κατάργηση των υπουργικών αποφάσεων που δίνουν τη δυνατότητα εγκατάστασης των αιολικών πάρκων στα νησιά μας.

- Να απαιτούμε φθηνό ρεύμα για το λαό και κατάργηση των «πράσινων τελών» ΑΠΕ από τους λογαριασμούς του ρεύματος που αποτελούν «χαράτσι» χρηματοδότησης των επιχειρηματικών ομίλων στην ενέργεια..

Τα «παπαγαλάκια» στα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα, σε σωματεία ή οργανώσεις  με περιβαλλοντικό μανδύα, που στην πράξη προωθούν τα συμφέροντα των ενεργειακών ομίλων με τον ένα ή άλλο τρόπο, προσπαθούν να μας εμφανίσουν σαν εχθρούς και αρνητές των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, σαν οπισθοδρομικούς, που δεν αντιλαμβάνονται τα πλεονεκτήματα των ΑΠΕ.

Σήμερα το κίνημα κατά της εγκατάστασης των αιολικών πάρκων στα νησιά μας είναι αναγκαίο να συνειδητοποιήσει, ότι πρέπει να μάχεται ώστε το σύνολο όλων των εγχώριων πηγών ενέργειας (αέρας, ήλιος, νερό, λιγνίτης, φυσικό αέριο κλπ), να αξιοποιηθεί στο πλαίσιο ενός φιλολαϊκού σχεδιασμού, που στόχο θα έχει να καλύπτει τις λαϊκές ανάγκες και όχι την κερδοφορία των μονοπωλίων.

Αυτό φυσικά μπορεί θα γίνει πράξη μόνο όταν ο σχεδιασμός και η διαχείρισή τους θα ανήκουν σε έναν αποκλειστικά Ενιαίο Κρατικό Φορέα Ενέργειας, που θα είναι μηχανισμός λαϊκής εξουσίας».