Ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία (Πλ. Β. Αργυρόπουλου)

DROMOS.jpeg

Γεννήθηκε στην Πάρο και πέθανε στην Αθήνα (1894-1953), ηθοποιός, θιασάρχης, μεταφραστής και σκηνοθέτης. Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο «Νέα Σκηνή» με το θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη το 1910 σε ηλικία 16 χρονών. Αργότερα συνεργάστηκε και με τον θίασο της Κυβέλης. 

Το 1914 στρατεύτηκε και το 1916 οδηγήθηκε στη Γερμανία αιχμάλωτος. Έμεινε εκεί τέσσερα περίπου χρόνια, μελετώντας τη γερμανική γλώσσα και το θέατρο, που τον βοήθησαν αργότερα να διασκευάσει γερμανόφωνα έργα. 

Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1919 και σύντομα καθιερώθηκε στους σημαντικότερους και δημοφιλέστερους ηθοποιούς. Παντρεύτηκε την ηθοποιό Γιώτα Λάσκαρη και το 1924 ίδρυσαν τον δικό τους θίασο, με την επωνυμία «Ελληνική Κωμωδία Β. Αργυρόπουλου», που έδωσε με επιτυχία παραστάσεις ελληνικών και ξένων έργων στα αθηναϊκά θέατρα «Κεντρικόν» και «Αλάμπρα», καθώς και σε θέατρα επαρχιακών πόλεων, αλλά και του εξωτερικού. Το 1935 ίδρυσε το δικό του θέατρο στην οδό Ιπποκράτους (αρ.7). Διακρίθηκε ως διασκευαστής και σκηνοθέτης πολλών έργων στα οποία πρωταγωνίστησε. Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε μόνο μια φορά, το 1952 στην ταινία του Ψαθά «Το στραβόξυλο». 

Παράλληλα, ο Αργυρόπουλος έγραψε ποιήματα και μια ενδιαφέρουσα μελέτη για την τέχνη, την τεχνική και τα μυστικά της ηθοποιίας, που κυκλοφόρησε το 1948 με τίτλο «Η τέχνη του ηθοποιού». Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους κωμικούς ηθοποιούς του Ελληνικού Θεάτρου. Έφυγε στις 29 Απριλίου 1953 σε ηλικία 59 χρονών.   

(πηγές: «Παριανά» τευχ. 50,70,89,133).
Η πλατεία βρίσκεται επί  της οδού «Γιάννη Πάριου».

Χριστόδουλος Α. Μαούνης
Μέλος της επιτροπής ονοματοδοσίας Παροικιάς