Ανασκόπηση Α' ΕΠΣ Κυκλάδων

Το φετινό πρωτάθλημα ανδρών της ΕΠΣ Κυκλάδων επιβεβαίωσε ότι το ποδόσφαιρο στα νησιά μας περνάει μεγάλη κρίση.

Οι αγώνες ήταν χωρίς ενδιαφέρον και χωρίς θεατές, ενώ από το ξεκίνημα του πρωταθλήματος όλοι γνωρίζαμε ότι τον τίτλο μπορούσαν να τον διεκδικήσουν μόνο τρεις ομάδες. Δηλαδή, η Θύελλα Καμαρίου, ο Πανναξιακός και η Μύκονος. Ο λόγος ήταν απλός. Οι τρεις παραπάνω ομάδες είναι οι μόνες αυτή τη στιγμή στο πρωτάθλημα της ΕΠΣΚ που διαθέτουν οικονομική ευρωστία. Οι υπόλοιπες ομάδες παίζουν ουσιαστικά τον ρόλο του κομπάρσου σ’ ένα πρωτάθλημα τριών ταχυτήτων.

Η υψηλή ταχύτητα έχει τις τρεις προαναφερόμενες ομάδες, η δεύτερη ταχύτητα 4-5 ομάδες που έχουν αθλητικές ακαδημίες και κατεβάζουν αξιόλογες ομάδες στο πρωτάθλημα και η χαμηλή ταχύτητα έχει τα περισσότερα σωματεία, που κατεβάζουν ομάδες στο πρωτάθλημα ανδρών είτε για την ιστορία τους, είτε για να υπάρχουν αθλητικές εκδηλώσεις στην περιοχή τους.

Σ’ αυτό βέβαια το σημείο πρέπει να σημειώσουμε ότι η Μύκονος αποτελεί μία μεγάλη εξαίρεση, καθώς εκτός από οικονομική ευρωστία για να πρωταγωνιστήσει διαθέτει και τις καλύτερες οργανωμένες ακαδημίες στα νησιά μας, με ανταγωνιστές μόνο τον ΑΟ Πάρου, τον Αίαντα Σύρου και τον ΠΑΣ Νάξου. Η Μύκονος έχει ίσως το πλέον οργανωμένο σύνολο στις Κυκλάδες σε όλους τους τομείς και τις συνεργασίες της εκτός των νησιών μας.

Τα προβλήματα…

Η νέα διοίκηση της ΕΠΣ Κυκλάδων προσπάθησε από την πρώτη στιγμή να δείξει μία εξωστρέφεια και παρότι τα περισσότερα μέλη της είναι από τη Σύρο, προσπάθησε να κάνει μία «από-Συριανόποιηση», κάνοντας ανοίγματα στα υπόλοιπα νησιά.

Έτσι, είδαμε αρκετά συμβούλια εκτός Σύρου, όπως και πολλές άλλες δραστηριότητές της. Ακόμα, η ΕΠΣΚ κάνει αγώνα για ανανέωση των διαιτητών και είδαμε αρκετά νέα παιδιά να συμμετέχουν στις σχολές διαιτησίας.

Από την άλλη, η αλλοπρόσαλλη απόφαση για μία κάθετη ουσιαστικά γραμμή με την ενοποίηση όλων των κατηγοριών με γεωγραφικά κριτήρια για λόγους οικονομικούς, έφερε πολλούς αγώνες να θυμίζουν Δαυίδ εναντίον Γολιάθ, δίχως όμως ποτέ να δούμε τη νίκη του Γολιάθ…

Έτσι, ομάδες καφενεία (δίχως κανένα εισαγωγικό), βρέθηκαν να αντιμετωπίζουν σχεδόν ημι-επαγγελματικές ομάδες ή ακόμα χειρότερα να στήνουν τις άλλες ομάδες και να μην κατεβαίνουν ποτέ στους αγωνιστικούς χώρους.

Ο ωχαδερφισμός ομάδων που είχαν περάσει και στη Β’ φάση του πρωταθλήματος φάνηκε και στην πιο ενδιαφέρουσα φάση των αγώνων όταν άλλες ομάδες δεν εμφανίστηκαν ποτέ στους αγωνιστικούς χώρους ή άλλες πάλι ομάδες που στους τελευταίους αγώνες απείχαν. Αφήνουμε στην άκρη τα όσα τραγελαφικά έγιναν στον τελευταίο αγώνα Θύελλας Καμαρίου – Πανναξιακού, αφού μάλλον είναι μία ιστορία που όλοι θέλουμε να ξεχαστεί γρήγορα. Πάντως τυπικά –σύμφωνα με την επίσημη σελίδα της ΕΠΣΚ- ο αγώνας έληξε κανονικά με 1-0 υπέρ των γηπεδούχων. «Ας το πιστέψουμε» που έλεγε και ο Χάρυ Κλυν στον αστυνόμο Μπέκα…

Αποχή φιλάθλων

Τα όσα περιγράφουμε παραπάνω και η έλλειψη ενδιαφέροντος έχουν οδηγήσει τους φιλάθλους να μην παρακολουθούν πλέον αγώνες πρωταθλήματος της ΕΠΣΚ.

Ο κύριος λόγος της αποχής είναι βέβαια η έλλειψη ενδιαφέροντος και ο τρόπος που πραγματοποιείται το πρωτάθλημα, αλλά ίσως έχει παίξει ρόλο και η εκρηκτική άνοδος που έχουν παρουσιάσει άλλα ομαδικά αθλήματα στα νησιά. Η Νάξος π.χ. έχει εκπληκτικά αποτελέσματα στις ομάδες βόλεϊ και μπάσκετ, και ομάδες της αγωνίζονται στις εθνικές κατηγορίες. Τα ίδια γίνονται και στη Σαντορίνη, αλλά εκεί η καλύτερη οικονομική κατάσταση που υπάρχει τους έχει οδηγήσει να έχουν και δεύτερη ομάδα (Θύελλα Καμαρίου), στην Γ’ εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου.

Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα είναι ότι η Σύρος περνάει ημέρες πενίας ποδοσφαιρικά. Δίχως ομάδα πρωταγωνίστρια από τη Σύρο, δεν μπορεί να υπάρξει «αντιπαλότητα» στο τοπικό ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο. Αυτό αποτελεί μία μεγάλη αλήθεια. Είναι όπως χωρίς Παναθηναϊκό, δεν μπορεί να υπάρξει Ολυμπιακός και το αντίστροφο. Η νεολαία της Σύρου βλέπει κάθε εβδομάδα κορυφαίους αγώνες βόλεϊ και ευρωπαϊκά παιχνίδια λόγω Φοίνικα. Το ίδιο και οι οικονομικοί παράγοντες του τόπου που βλέπουν ότι το νησί τους «ανεβαίνει» κατηγορία μέσω του βόλεϊ. Κάπου εκεί έμειναν ορισμένοι ρομαντικοί να ασχολούνται με το ποδόσφαιρο…

Έτσι, είδαμε φέτος το οξύμωρο να μην απασχολεί κανέναν το ποδόσφαιρο του γειτονικού μας νησιού. Από την άλλη, τα «μπόγια» και τα «σώματα» της νεολαίας βλέπουν πολύ φυσικό να ασχοληθούν με οτιδήποτε άλλο, εκτός του ποδοσφαίρου. Έτσι, αρχίζει το πρόβλημα…

Δ.Μ.Μ