Δε φταίνε οι άλλοι... | Του Δ.Μ.Μ.

Μου φαίνεται σχεδόν γραφικό να γράφω από τούτη τη στήλη κατά καιρούς την παραβατικότητα που υπάρχει κατά των ζώων στο νησί μας. Μου φαντάζει εξίσου γραφικό να γράφω συνεχώς από τούτη τη στήλη για θέματα αυτονόητα για την προστασία των ζώων στην Πάρο και τελικά τίποτα από τα παραπάνω να μην είναι κατανοητά σε μία μερίδα του τοπικού πληθυσμού.

Πώς να αρχίσουμε και πώς να τελειώσουμε με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας. Εν τω μεταξύ –και σημειώστε το αυτό- τίποτα δεν είναι τυχαίο σ’ αυτήν τη ζωή και αν δεν υπάρχει πολιτισμός στις προθέσεις μας προς τα ζώα, αυτό, θα έχει και άλλες παραμέτρους. Έτσι, για την ιστορία και μόνο να σημειώσω, ότι μαζί με την άθλια συμπεριφορά κατά ζώων συντροφιάς ή άλλων οικόσιτων ζώων, στο νησί μας
«κόκκινο» χτυπάει και η παραβατικότητα υποθέσεων που έχουν να κάνουν με το αστυνομικό δελτίο τύπου, και αφορά μικρές ηλικίες. Και επειδή από άρθρο καταγραφής της καθημερινότητας το σημερινό μας κείμενο τείνει να πάρει υπόσταση κοινωνιολογικής ανάλυσης, να συμπληρώσω και την κακή συμπεριφορά που δείχνει ένα μέρος της τοπικής κοινωνίας με τον τρόπο που απευθύνει τον λόγο, τον τρόπο που εκφράζεται δημόσια, έως και τον τρόπο που επικοινωνεί. 

Συγνώμη δηλαδή, αν δεν το βρίσκω ορθό να μπαίνει κάποιος σ’ ένα κατάστημα και να του απευθύνεται ο ιδιοκτήτης ή ο υπάλληλος με τη φράση: «Τι θέλεις;». Η όλη συμπεριφορά και ο τρόπος επικοινωνίας δεν είναι άσχετος με τις πράξεις μας ή ακόμα και με την άποψή μας για διάφορα πράγματα που συμβαίνουν γύρω μας.

Η καθημερινότητα στο νησί μας αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα ακόμα και σε επίπεδο που έχει να κάνει με τη δημόσια υγεία. Ένα παράδειγμα –που το γράφω ως αποδεικτικό στοιχείο όλων των παραπάνω που έγραψα- είναι και ο τρόπος που πολλοί συμπολίτες μας εναποθέτουν τα απορρίμματα από το σπίτι τους στους κάδους. 

Ποιος δεν έχει δει σακούλες απορριμμάτων πεταγμένες γύρω από τους κάδους ή ποιος δεν έχει δει μέσα στους κάδους για ανακύκλωση να έχουν πεταχθεί αντικείμενα που δεν έχουν καμία σχέση με αυτήν. 

Στη δε «πρωταθλήτρια» Νάουσα είναι σπάνιο φαινόμενο να πετάγονται τα απορρίμματα στους κάδους. Στο ίδιο χωριό, που οι κάτοικοί του υπερηφανεύονται για τις τουριστικές του οικονομικά επιδόσεις, δραστηριοποιείται ομάδα νέων ατόμων που επιδίδεται στο «σπορ» της καταστροφής διαφόρων πραγμάτων που είναι για δημόσια χρήση. Από το συνεχές σπάσιμο οργάνων της παιδικής χαράς, έως το σπάσιμο μαρμάρων σε πεζοδρόμια…

Τίποτα σ’ αυτήν τη ζωή δεν είναι τυχαίο και όλα τα πράγματα έχουν τις εξηγήσεις τους. Όταν λοιπόν διαβάζουμε αστυνομικά δελτία τύπου που αφορούν το νησί μας μην απορούμε και λέμε: «κάποτε αυτά δε γίνονταν εδώ…».

Δ.Μ.Μ.