Η μπίζνα των Α.Π.Ε. | Του Δ.Μ.Μ.

Ξένα και ελληνικά fund χρηματοδοτούνται από τις ελληνικές κυβερνήσεις για την ανάπτυξη φωτοβολταϊκών πάρκων και τους παρέχεται κάθε διευκόλυνση για τη μεγαλύτερη «μπίζνα» του 21ου αιώνα.

Οι μεγαλο-επιχειρηματίες λαμβάνουν τεράστιες επιδοτήσεις μέσω κρατικών και ευρωπαϊκών κονδυλίων προκειμένου να εγκατασταθούν ανεμογεννήτριες, οι οποίες εκ των προτέρων έχουν πουλημένη την παραγωγή τους. Δηλαδή, είναι η μοναδική επένδυση στον κόσμο, η οποία, ο «επενδυτής», την ιδρύει και την ετοιμάζει προς χρήση με κρατικά και ευρωπαϊκά κονδύλια και στη συνέχεια, την παραγωγή του, την έχει πουλημένη!

Οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας είναι η λύση για την αντιμετώπιση της παραγωγής ενέργειας από τον λιγνίτη. Άλλο όμως αυτό και άλλο οι ανεμογεννήτριες παλιάς γενιάς που επιχειρούν τα συμφέροντα να στήσουν στην Πάρο. Οι ανεμογεννήτριες δεν έχουν σταθερό ρυθμό εισόδου και δεν αποδίδουν τη στιγμή που υπάρχει ανάγκη.

Δε λειτουργούν με δυνατούς ανέμους, δε λειτουργούν όταν δε φυσάει. Δεν αποθηκεύουν ρεύμα, δεν μπαίνουν στο «σύστημα» όταν δεν υπάρχει ανάγκη. Ίσως μετά από χρόνια, όταν προχωρήσει η τεχνολογία, να είναι δυνατόν να αποθηκεύεται το ρεύμα που παράγουν.

Εάν η παραγωγή της ηλεκτρικής ενέργειας από Α.Π.Ε. δε χρηματοδοτούταν από το δημόσιο κορβανά, κανείς επιχειρηματίας δε θα προχωρούσε σε παρόμοιο εγχείρημα! Ούτε ένας! Και αυτό διότι, η μεγαβατώρα των Α.Π.Ε. στοιχίζει από 100 έως 300 ευρώ (ναι, υπάρχουν και τέτοιες συμβάσεις του ελληνικού κράτους), ενώ το ρεύμα από λιγνίτη στοιχίζει 50 ευρώ η μεγαβατώρα! Έτσι, στήθηκε στη συνέχεια από τα συμφέροντα το «παιχνίδι». Η ΝΟΜΕ! Τι είναι η ΝΟΜΕ; Το «χρηματιστήριο» του τρίτου ενεργειακού πακέτου της Ε.Ε.

Το μοντέλο αυτό (Nouvelle Organisation du Marché de l’Electricité) επιβάλλει σε κάθε ευρωπαϊκή «ΔΕΗ» την υποχρέωση να πουλάει ορισμένη ποσότητα της ενέργειας που παράγει στους ενδιαφερόμενους προμηθευτές για ορισμένο χρονικό διάστημα. Στην Ελλάδα τα NOME υιοθετήθηκαν με το 3ο μνημόνιο και επιβάλλουν στη ΔΕΗ την υποχρέωση να πουλάει φθηνά (με τιμή εκκίνησης που ορίζεται από τη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας – ΡΑΕ στο κόστος παραγωγής) συγκεκριμένη ποσότητα ηλεκτρικού ρεύματος που προέρχεται από τη λιγνιτική και υδροηλεκτρική παραγωγή της, με στόχο την ανακατανομή μεριδίων στη λιανική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και τη σταδιακή μείωση των μεριδίων της ΔΕΗ κάτω του 50% μέχρι το έτος 2020 (Ν. 4336/2015). Όλα αυτά στο όνομα της «απελευθέρωσης» της αγοράς του ηλεκτρικού ρεύματος! Έτσι, η ΔΕΗ αναγκάζεται να πουλάει φθηνά στους ανταγωνιστές της και ακριβά σ’ εμάς τους καταναλωτές, για να καλύψει τη χασούρα… Όπου χασούρα, την πληρώνουμε εμείς!

Τέλος, οι καταναλωτές στο νησί μας να προσέξουν τους «εναλλακτικούς προμηθευτές» ηλεκτρικής ενέργειας και να συμβουλεύονται από τη σελίδα της ΡΑΕ ώστε να συγκρίνουν την εκτιμώμενη από τη ΡΑΕ τετραμηνιαία χρέωσή της κατανάλωσής τους ανά εταιρεία.

Δ.Μ.Μ.