Βιασμός της λογικής | Του Δ.Μ.Μ.

Όλο και περισσότερο αρχίζει και με ενοχλεί η μικροπολιτική διάθεση που δείχνουν ορισμένοι δημοτικοί σύμβουλοι στις συνεδριάσεις του δημοτικού συμβουλίου Πάρου.

Θεωρώ απαράδεκτη την τακτική ικανοποίησης των προσωπικών τους ψηφοφόρων. Δείχνουν έτσι, ότι αδιαφορούν για αυτονόητα πράγματα. Ένα από τα θέματα που με ενοχλούν είναι και αυτό των χρηματοδοτήσεων συλλόγων. Μία ιστορία που στο παρελθόν δίνονταν τρελά ποσά.

Θυμάμαι κάποτε που έδιναν χρηματοδότηση σ’ ένα σύλλογο σφραγίδα που διοργάνωνε πανηγυράκια σε κάποια παραλία της Αλυκής και έκανε -όπως έλεγε- αγώνες Beach-Volley. «Βροχή» έπεφταν τα ευρώ στον σύλλογο. Αφήνω στην άκρη τι χρήματα έχουν δοθεί σε «συγγραφείς» βιβλίων ή τι αγορές είχαν γίνει για τις εκδόσεις που έκαναν… 

Η ιστορία με τις χρηματοδοτήσεις έχει παρατραβήξει και πλέον ενοχλεί τους πολίτες που κατανοούν ότι αυτά τα χρήματα για να δοθούν έχουν «φύγει» από άλλες σπουδαιότερες υποχρεώσεις, που υπάρχουν. Έτσι, είδα άλλη μία εξωφρενική απόφαση σε χρηματοδότηση που ειλικρινά με έκανε να σκεφτώ ότι τελικά το πράγμα δεν αλλάζει στην Πάρο, όποια δημοτική πλειοψηφία και αν έχουμε. Τις πρώτες πρωινές ώρες λοιπόν, σε μία από τις τελευταίες συνεδριάσεις του δημοτικού συμβουλίου, είχαν και πάλι θέματα χρηματοδοτήσεων. Αυτά τα θέματα μπαίνουν πάντα (λες και είναι παράδοση) στο τέλος των συνεδριάσεων. Εκεί δηλαδή, που έχουν μείνει ελάχιστοι δημοτικοί σύμβουλοι και το μόνο που σκέφτονται είναι «άντε να τελειώνουμε να φύγουμε επιτέλους!». 

Στα θέματα χρηματοδοτήσεων υπάρχει ουσιαστικά μία πλειοδοσία. Δηλαδή, οι σύμβουλοι που έχουν μείνει, ανάλογα με το αν ο φορέας που ζητάει χρηματοδότηση είναι από την περιοχή τους σηκώνονται πάνω και λένε: «Βάλε κάτι ακόμα. Κρίμα είναι οι άνθρωποι. Προσπαθούν για το καλό του χωριού!». Μεταξύ μας το κατανοώ αυτό που υποστηρίζουν οι δημοτικοί σύμβουλοι. Αν δε στηρίξεις το σπίτι σου, αυτό θα πέσει και θα σε πλακώσει.

Έτσι λοιπόν, στις 2 τα ξημερώματα, που είχε φτάσει η συνεδρίαση με τη συζήτηση περί χρηματοδότησης συλλόγων, ακούστηκαν τα αιτήματα. Ο δήμαρχος είπε πόσα χρήματα μπορούν να δοθούν γι’ αυτό τον σκοπό. «Τόσα έχουμε, τόσα μπορούμε να δώσουμε». Λογικότατα μου φάνηκαν όλα αυτά. Ποιος δήμος άλλωστε θα μπορούσε να δώσει περισσότερα χρήματα σε συλλόγους και θα έλεγε «όχι».

Δόθηκαν λοιπόν τα χρήματα που μπορούσε να δώσει ο δήμος στους φορείς, μόνο πού… Όλα σ’ ένα τσουκάλι. Δηλαδή, τα ίδια σχεδόν χρήματα σε σύλλογο για διοργάνωση χοροεσπερίδας (μία τον χρόνο) και τα ίδια χρήματα στον ΑΜΕΣ «Νηρέας» με εκατοντάδες παιδιά που αθλούνται, με δεκάδες πολιτιστικές δραστηριότητες κλπ. Όλα στο ίδιο τσουκάλι! Το ίδιο «βάρος» δηλαδή έχει ο «Νηρέας», που κάποιοι «παρκάρουν» παιδιά… και οι σύλλογοι με τις συνάξεις για να πιούμε και να φάμε… 

Δ.Μ.Μ.