Μνήμη Βασίλη Ραχούτη

TO_THEMA_THS_EVDOMADAS_1.JPG

Επιμνημόσυνη δέηση στη μνήμη του στρατιώτη Βασίλη Ραχούτη, που έδωσε τη ζωή του προκειμένου να σώσει συνανθρώπους του στο ναυάγιο του «ΕΞΠΡΕΣ ΣΑΜΙΝΑ» πραγματοποιήθηκε στα Καμένα Βούρλα στις 24/6/2018.

 Όποιος έχει παρακολουθήσει τη δίκη για το ναυάγιο του «ΕΞΠΡΕΣ ΣΑΜΙΝΑ», τις μαρτυρίες και το χρονικό αυτού του τραγικού ναυαγίου, δεν μπορεί να μην ξέρει τον Βασίλη Ραχούτη, τον ήρωα που έχασε τη ζωή του βοηθώντας τους συνανθρώπους του.

Ο Βασίλης Ραχούτης από τη Λαμία μαζί με άλλους 19 στρατιώτες ήταν οι άνθρωποι που έσωσαν δεκάδες ζωές επιβατών που επέβαιναν στο πλοίο. Ο Ραχούτης δεν πνίγηκε, έχασε τη ζωή του στη θάλασσα όταν τραυματίστηκε θανάσιμα κατά τη διάρκεια της προσπάθειάς του να σώσει ένα μωρό και αφού πρώτα είχε σώσει τη μητέρα του. Κανείς δεν ξέρει πόσο θα είχε αυξηθεί ο κατάλογος των νεκρών του ναυαγίου αν δεν υπήρχαν οι Έλληνες στρατιώτες εκείνο το βράδυ στο καράβι, που με κίνδυνο της ζωής τους έσωσαν πολλούς συνανθρώπους τους, που τους χρωστούν αιώνια ευγνωμοσύνη. Εκεί που υπήρξε ανευθυνότητα από αυτούς που επέτρεπαν σε ένα τέτοιο πλοίο να ταξιδεύει περίσσεψε η γενναιότητα ανθρώπων σαν τον Βασίλη Ραχούτη που θυσίασαν τη ζωή τους για να σωθούν άλλοι.

Την Κυριακή 24 Ιουνίου 2018, πραγματοποιήθηκε στα Καμένα Βούρλα του Ν. Φθιώτιδας, επιμνημόσυνη δέηση και κατάθεση στεφάνων στη μνήμη του. Η δέηση πραγματοποιήθηκε στο χώρο έμπροσθεν του Ιερού Ναού Αγ. Παντελεήμονα, όπου βρίσκεται η προτομή του ήρωα στρατιώτη.

Επιτροπή ονοματοδοσίας

Ο κ. Χριστόδουλος Μαούνης, μέλος της επιτροπής ονοματοδοσίας Παροικιάς, έγραψε το παρακάτω κείμενο για τον Β. Ραχούτη:

«Την ημέρα των γενεθλίων του στα Καμένα Βούρλα, όπου βρίσκεται η προτομή του, τίμησαν τον ήρωα στρατιώτη πεζικού Βασίλειο Ραχούτη.  

Η ιαχή «αθάνατος» ακούστηκε για ακόμη μια χρονιά, στη γενέθλια γη του στρατιώτη που θυσιάστηκε στο πολύνεκρο ναυάγιο του «ΕΞΠΡΕΣ ΣΑΜΙΝΑ» διασώζοντας δεκάδες επιβάτες. Η παρακάτω επιστολή στάλθηκε στην «επιτροπή ονοματοδοσίας της δημοτικής κοινότητας Πάρου», του δήμου Πάρου και σας την δημοσιεύουμε εις μνήμη του. Η Πάρος τον τίμησε ονοματοθετώντας μια οδό και τον τιμά κάθε 26 Σεπτεμβρίου σε ανάμνηση του θλιβερού αυτού γεγονότος».

Η ομιλία

Η κ. Ζαφειρίνη Κυπραίου – Χονδρογιάννη, για το μνημόσυνο του Β. Ραχούτη είπε τα παρακάτω:

«Εκεί, στα Καμένα Βούρλα, κοντά στην εκκλησία, δίπλα στη θάλασσα, βρίσκεται η προτομή του Βασίλη Ραχούτη, του ήρωα, του αντρειωμένου! Τη νύχτα, που όλοι κοιμούνται, ο Βασίλης ξαγρυπνά, έτοιμος να βοηθήσει τους ψαράδες που άργησαν να επιστρέψουν στα σπιτικά τους, έτοιμος να δαμάσει τα κύματα. Η ψυχή του είναι εκεί ολόγυρα!

Ο ήρωας είναι Ρουμελιώτης. Καμαρώνουμε κι εμείς οι Παριανοί πως είναι και δικός μας, γιατί σε μας είπε στη ζωή αντίο, γιατί για μας αγωνίστηκε για να σώσει ζωές, εκεί πάνω στο «Σαμίνα», στο σαπιοκάραβο που χανόταν στις «Δυο Πόρτες».

Ο πατέρας του, του είπε στο κινητό του τηλέφωνο, «φύγε σώσε τη ζωή σου». Εκείνος όμως έμεινε εκεί. Ήταν μόνο είκοσι χρονών, πιστός στις αξίες του και στα ιδανικά του! Άρπαζε εκείνη την εφιαλτική νύχτα, κι έβαζε στις βάρκες τους ανθρώπους, την ώρα που η θάλασσα μαινόταν, την ώρα που τα κύματα λυσσομανούσαν και παντού ακούγονταν φωνές τρόμου. Αγωνίστηκε, προσπάθησε με γενναιότητα. Η θάλασσα στις «Δυο Πόρτες» ήταν ανελέητη, τα κύματα της τεράστια! Το ηρωικό παλικάρι, ο μαχητικός Βασίλης Ραχούτης, ο αετός, στο τέλος νικήθηκε από τη μεγάλη κούραση, από την εξάντληση! Όταν οι Παριανοί ψαράδες τον πήγαν στο νησί, εκείνος ήδη είχε πετάξει στα ουράνια, άγγελος, που πήγε κοντά στο Θεό του… Την ημέρα των γενεθλίων του, την Κυριακή 24 Ιουνίου στις 11:00π.μ. οι γονείς του, οι φίλοι του, ο λιμενάρχης, οι αρχές του τόπου, άγημα στρατού, τον τίμησαν… Οι γονείς ήταν συγκινημένοι, αξιοπρεπείς, υπερήφανοι για το βλαστάρι τους –σύμβολο- είδωλο ανθρωπισμού, δεν είχαν οργή (αντίθετα, μαθαίνω, προσπαθούν να βρίσκουν διέξοδο μοιράζοντας την αγάπη τους όπου μπορούν).

Είπα δύο λόγια στον κόσμο που ήταν συγκεντρωμένος εκεί, αντιπροσωπεύοντας τους Παριανούς.

«Εγώ είμαι από την Πάρο και θέλω να πω δύο λόγια εκ μέρους των συμπατριωτών μου. Το κοινό μας σημείο: η αγάπη, ο θαυμασμός και ο σεβασμό μας στον ηρωικό νέο! Υποκλίνομαι στην ανάμνηση του ήρωα Βασίλη Ραχούτη, υποκλίνομαι στη θαρραλέα απόφαση του να θυσιαστεί! Μας έκανε όλους υπερήφανους! Του αξίζει φωτοστέφανο! Η Πάρος τον τίμησε και ακόμη και σήμερα οι κάτοικοι της στην ανάμνηση του δακρύζουν. Τον ονομάζουμε «ήρωα» και «Άγιο» και δεν είναι υπερβολή το «Άγιος» γιατί και οι Άγιοι, έδιναν πολλές φορές και τη ζωή τους για να σώσουν ανθρώπους.

Ο Βασίλης ήταν μόνο 20 χρονών, δεν πρόλαβε να κάνει αμαρτίες που κάνουν οι μεγάλοι. Αργότερα κατάλαβα γιατί ήταν αυτός που ήταν. Οι γονείς του, του άνοιξαν το δρόμο, του έμαθαν πως πρέπει ο χαρακτήρας του να έχει ποιότητα. Ο πατέρας του πάντοτε έσωζε ανθρώπους με κίνδυνο τη ζωή του. Οι φαντάροι, στη στρατιωτική υπηρεσία που εργάζεται η μητέρα του τη φωνάζουν «ΜΑΝΑ»! Της αξίζει, γέννησε ένα τέτοιο εκλεχτό ανθό, αντρειωμένο που της έφυγε, πόνος ασύλληπτος βαθύς και ασήκωτος κι εκείνη τον αντιμετωπίζει με αξιοπρέπεια και γενναιότητα! Μάνα Σπαρτιάτισσα! Εγώ δε θα τον αποχαιρετήσω γιατί πάντα θα ζει στην καρδιά μου. Το μόνο που με παρηγορεί είναι η σκέψη και η πίστη ότι ο Άγιος μας, της Πάρου ο Άγιος, ο Γέροντας μας ο Φιλόθεος Ζερβάκος τον προστατεύει, τον καμαρώνει, τον κρατά κοντά του, αφού και του Ιδίου η πορεία ήταν ανάλογη με αυτή του παλικαριού.

Να είσαι καλά εκεί που βρίσκεσαι, λεβέντη μας γενναίε μαχητή, ήρωα μας, ωραία ψυχή!».

TO_THEMA_THS_EVDOMADAS_3.JPG