Οδηγώ με ασφάλεια; | Του Π. Δημόπουλου

Το καλοκαίρι πέρασε, ο απολογισμός βαρύς. Όλοι γίναμε μάρτυρες καταστάσεων τρέλας και πανικού, μετά από κάποιο τροχαίο, ή οδικής ατσαλιάς κάποιου εκνευρισμένου οδηγού, που νόμισε ότι βρισκόταν στην AUTOBANK, προσπερνώντας βγαίνοντας στο αντίθετο ρεύμα, σκορπώντας τον πανικό στους διερχόμενους πεζούς, αλλά και άλλους οδηγούς.

Όλοι γνωρίζουμε, ότι πολλές ζωές χάνονται στους δρόμους. Έρευνες γράφουν για περισσότερους από 1.500 ανθρώπους, που χάνουν τη ζωή τους στους Ελληνικούς δρόμους κάθε χρόνο. Παρόλα αυτά, το αίσθημα της οδικής ευθύνης είναι χαμηλό, στον Έλληνα πολίτη. Πόσες φορές δεν έχει τύχει στον καθένα μας, μετά από μια κουραστική ημέρα και ένα καλό γεύμα, πίνοντας και κανένα ποτήρι παραπάνω να θελήσουμε να χαλαρώσουμε σε κάποια παραλία, οδηγώντας με τα αντανακλαστικά μας περιορισμένα. Γενικότερα, ο συνδυασμός αλκοόλ και οδήγησης είναι ότι χειρότερο. Σου δημιουργεί μια πλασματική αίσθηση αυτοπεποίθησης και αμβλύνει σημαντικά τις αντιδράσεις, ενώ μας κάνει να εκτιμάμε λανθασμένα, τις αποστάσεις  και την ταχύτητα. Ενώ όταν οδηγούμε, πρέπει να είμαστε σε θέση να πάρουμε τη σωστή απόφαση, γιατί δεν κινδυνεύει μόνο η δική μας ζωή, αλλά και οι ζωές των άλλων.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι ένας κουρασμένος ή εκνευρισμένος οδηγός δεν έχει την ικανότητα της έγκαιρης πρόβλεψης και της αποτελεσματικής αντίδρασης. Ενώ ένας ξεκούραστος και νηφάλιος οδηγός, σε περίπτωση επείγουσας κατάστασης θα διατηρήσει την ψυχραιμία του και θα μπορέσει να ανταπεξέλθει καλύτερα.

Κάποιοι λένε, ότι η οδήγηση είναι σαν το σκάκι. Ο καλός παίκτης, (οδηγός) είναι ιδιαίτερα προσεκτικός και προβλέπει τις κινήσεις των άλλων. Βρίσκεται πάντα σε εγρήγορση, έχει καλή αίσθηση του χώρου και με μόνη προτεραιότητα ασφαλές κινήσεις. (Να μη βάζει σε κίνδυνο τους άλλους). Ο καλός οδηγός, πρέπει πάντα να είναι έτοιμος να φρενάρει, ή να επιταχύνει ανάλογα με την περίπτωση.

Στον τόπο μας, που όσο αυξάνεται ο τουρισμός τόσο αυξάνεται και η κίνηση στους δρόμους, ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες, που ο ήλιος ζαλίζει, έχουμε χαλαρώσει πίνοντας κανένα ποτήρι παραπάνω και τα αντανακλαστικά μας υπολειτουργούν, ενώ το «δε βαριέσαι σε διακοπές είμαστε», γίνεται καθημερινότητα, ξεχνώντας να φορέσουμε τη ζώνη ασφαλείας, ή αφήνοντας το κράνος πίσω. (Σιγά μη κουβαλάω και αυτό το βαρίδι). Έτσι γινόμαστε πιο ευάλωτοι, στο όποιο ατυχές οδικό γεγονός μας συμβεί.

Τέλος, αλλά και το πιο ουσιαστικό, είναι να θυμόμαστε ότι οι κανόνες οδικής συμπεριφοράς, εδραιώνονται από πολύ μικρή ηλικία. Τα μικρά παιδιά, που έχουν ως πρότυπα τους γονείς τους, θα μιμηθούν τους χειρισμούς που βίωσαν στα πίσω καθίσματα του αυτοκινήτου και θα αντιδράσουν με την ανάλογη ωριμότητα ή μη, όταν έρθει η ώρα να οδηγήσουν τα ίδια. Γι’ αυτό είναι στο χέρι όλων μας να δημιουργήσουμε υπεύθυνους οδηγούς.

Παναγιώτης Δημόπουλος