Ευχαριστίες για το γηροκομείο Πάρου

1.JPG

Όταν καθήκον και ανθρωπιά συναντιούνται… στην Πάρο

Θα ήθελα και το θεωρώ υποχρέωσή μου να ευχαριστήσω το προσωπικό του Γηροκομείου της Πάρου για τον σεβασμό, τη φροντίδα και το ενδιαφέρον που επέδειξαν για τον θείο μου, έναν άνθρωπο που είχε τις ιδιαιτερότητές του και χρειαζόταν ειδική μεταχείριση.

Είχα την ευκαιρία να σχηματίσω προσωπική άποψη για τη συμπεριφορά των ανθρώπων αυτών απέναντι σε όλους τους ηλικιωμένους και γι’ αυτό τονίζω την αξιοσύνη τους και την ανθρωπιά τους.

Είναι λογικό, λοιπόν, να επιθυμώ να συγχαρώ τους παράγοντες της ύπαρξης, της συντήρησης και της λειτουργίας του ιδρύματος αυτού, που αποτελεί κόσμημα και τιμή για τους Παριανούς και την Πάρο. Μέσα σ’ αυτούς σε περίοπτη θέση βρίσκονται οι απλοί άνθρωποι του νησιού, που σε κάθε ευκαιρία στηρίζουν την προσπάθεια αυτή είτε με δωρεές είτε με προσωπική συνεισφορά, όπως η κ. Ειρήνη Ρουσσάκη (συνταξιούχος εκπαιδευτικός).

Θα ήταν όμως απρέπεια να μην αναφερθώ ειδικά στο προσωπικό από το βοηθητικό μέχρι τους τραπεζοκόμους, τους νοσηλευτές, τις νοσηλεύτριες, την κοινωνική λειτουργό, τον κ. Καπούτσο Γιώργο, την κ. Δαραφέρα Χριστίνα ιατρό και φυσικά στον διευθυντή κ. Μελανίτη Γιώργο.

Άνθρωποι ανήμποροι ζουν σε ένα εκπληκτικό περιβάλλον, άρτιο από κάθε άποψη με όλα τα στοιχεία, που συνιστούν πολιτισμένη, ευχάριστη κι ασφαλώς ανθρώπινη διαμονή.

Εκεί βρισκόταν ο θείος μου, ο Λιανός, του οποίου την ευθύνη είχα αναλάβει μετά τον θάνατο του αδελφού του και συγχωρεμένου τώρα πατέρα μου. Νιώθω, λοιπόν, ότι έκανα το καθήκον μου, που επέλεξα εσάς για να ζήσει ανθρώπινα τα τελευταία χρόνια της ζωής του.

Συγχαρητήρια σε όλους και πολλά ευχαριστώ από εμένα προσωπικά και την ευρύτερη οικογένειά του.

Γιάννης Μπουσούνης,

Οδοντίατρος

Νάξος, 10/9/2019