Ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία | Ποσειδώνος

Ο Ποσειδώνας λατρευόταν στην Πάρο κατά τους κλασικούς, ελληνιστικούς και ρωμαϊκούς χρόνους.

Ο Ποσειδών είναι ο κατεξοχήν προστάτης των θαλασσινών, «αν και δεν βοηθούσε τους νησιώτες όσο έπρεπε…», αφού ήταν και κοσμοσείστης, έσειε τη γη, όπως ο Εγκέλαδος.

Σε επιγραφή ορθοστάτη του Αρχιλόχειου Ιερού, που είχε ανακαλύψει ο Κοντολέων, αναφέρεται ο Ποσειδών με το επίθετο: Ασφάλτος.

«Μνησιέπει ο θεός έχρησε λώιον και άμεινον είμεν

Εκ τώι τεμένει, ο κατασκευάζει, ιδρυσαμένωι

Βωμόν και θύοντι επί τούτου (…)

(…) θύειν δε και καλλι-ερείν (…)

6 Ποσειδώνι Ασφαλείωι, Ηρακλεί, Αρτέμιδι Ευκλείαι….

Σε στίχο του Αρχιλόχου ο Ποσειδών έχει το επίθετο:  Ίππιος.

«Πεντήκοντ΄ ανδρών λίπε Κοίρανον Ίππιος Ποσειδών».

Απ’ τους πενήντα ο αλογάρης Ποσειδώνας έσωσε τον Κοίρανο. Ο μυθικός Κοίρανος είχε σώσει ένα δελφίνι από τα δίχτυα των ψαράδων. Όταν κάποτε ναυάγησε μαζί με άλλους 49 άντρες, τον πήρε στη ράχη του ένα δελφίνι και τον έβγαλε σώο στη Σίκυνθο. Εκεί, έχτισε ναό του Ποσειδώνα και ίδρυσε πόλη. Η Σίκυνθος είναι η Πάρος στους επωδούς του Αρχιλόχου.

Και σε άλλο του ίδιου ποιητή: Ανακτος.

«+ κρύπτομεν ανιηρά Ποσειδάωνος Άνακτος δώρα». Ας κρύβουμε τα θλιβερά (που προξενούν θλίψη και πόνο) δώρα του βασιλιά (αφέντη) Ποσειδώνα.

(πηγές: «Διαδίκτυο», «Αναδρομές στον κόσμο της αρχαίας Πάρου», του Νίκου Χρ. Αλιπράντη).

Η οδός ξεκινάει από την οδό «Γιάννη Πάριου», έως την οδό «Νικολάου Περαντινού».

Χριστόδουλος Μαούνης

Μέλος της Επιτροπής Ονοματοδοσίας Παροικίας