Η αλήθεια για το ιδιοκτησιακό καθεστώς στο θέατρο Λευκών | Του π. Γ. Τριαντάφυλλου

Να λοιπόν που κάποιο παλαιό ατόπημα των προγόνων μας, έρχεται να αναστατώσει και πάλι τις Λεύκες μετά από εκατό χρόνια. Αφορά την συμπεριφορά τους απέναντι στο μετόχι της Ιεράς Μονής Παναγίας Χοζοβιωτίσσης Αμοργού, αφιερωμένο στην Υπαπαντή του Κυρίου, που σήμερα κρύβεται μέσα στο όμορφο δάσος των Λευκών, βόρεια του χωριού.

Δεν μπορούσαν να ανεχθούν οι παλαιοί Λευκιανοί, όπως και οι σημερινοί, όλη αυτή η Βορειοδυτική πλευρά του χωριού τους, να ανήκει στην Χοζοβιώτισσα της Αμοργού.

Το 1920 υπήρχε ακόμη εγκατεστημένος εκεί ο ηγούμενος αρχιμανδρίτης Άνθιμος με ένα μοναχό. Ήθελαν να τους διώξουν πάσει θυσία, δεν τους ήταν όμως εύκολο. Σκέφτηκαν τότε να διαπράξουν μία μεγάλη ατιμία. Έστειλαν μία γυναίκα του χωριού να καθαρίσει τάχα το Μοναστήρι. Εκείνη, κατηφορίζοντας στο χωριό, συκοφάντησε τον ηγούμενο ότι την πείραξε! Έκανε όπως ακριβώς της είχαν πει οι προύχοντες του χωριού.

Αμέσως, άρχισαν να απαιτούν από τον ηγούμενο να εγκαταλείψει το Μοναστήρι της Υπαπαντής, επειδή ατίμασε τάχα το χωριό τους. Εκείνος έφυγε αγανακτισμένος αφού πρώτα άδειασε έξω από την πόρτα του Μοναστηριού τα κρασιά και τα λάδια που υπήρχαν άφθονα στο δοχείο του Μοναστηριού. Αυτό ακριβώς ήθελαν, πέτυχαν αναπάντεχα τον δόλιο σκοπό τους!

Πανηγύρισαν που απαλλάχτηκαν από την παρουσία των δύο καλογέρων, φοβούμενοι όμως μήπως στείλουν άλλους από την Αμοργό, δεν δίστασαν να γκρεμίσουν ένα ιστορικό Μοναστήρι του ΙΕ αιώνα. Ευτυχώς που σεβάστηκαν το ταπεινό και γραφικό εκκλησάκι της Υπαπαντής και δεν το πείραξαν!

Με τις πέτρες του έχτισαν τα δυο σχολεία, έκαναν και καλντερίμια σε κοντινούς δρόμους .Απίστευτες ιστορίες και όμως πέρα για πέρα αληθινές.

Ο κατά τα άλλα καλός και ευσεβής δάσκαλος των Λευκών Ιωάννης Γαϊτάνος -όπως μου είπε η μακαριστή κόρη του Κυριακή- προέτρεψε τους κατοίκους να φυτέψουν δασικά δένδρα σε όλη την πλαγιά για να είναι αδύνατο στο Μοναστήρι να αξιοποιήσει ξανά την έκταση αυτή για αγροτικές καλλιέργειες.

Στον χώρο του δάσους αυτού, λοιπόν, έγινε το σημερινό θεατράκι των Λευκών, για το οποίο γίνονται πολλές συζητήσεις στην Πάρο τις ημέρες αυτές. Κάποιοι θυμήθηκαν ότι ο χώρος του δεν ανήκει στην Δημοτική Κοινότητα Λευκών, αλλά στην περίφημη Μονής της Παναγίας Χοζοβιωτίσσης Αμοργού.

Χρειαζόταν λίγη τόλμη για να κάνω αυτή την δημοσίευση. Αν δεν γινόταν ο σχετικός θόρυβος, δεν θα μιλούσα. Το κάνω για να βοηθήσω κάποιους καλοπροαίρετους να σχηματίσουν μία πληρέστερη εικόνα.

Η πρότασή μου είναι να κάνουμε κάτι να τελειώνουμε με αυτό το θέμα που μας εκθέτει ως Λευκιανούς, μας πληγώνει και όπως αποδείχτηκε η πληγή αυτή δεν λέει να κλείσει εδώ και εκατό περίπου χρόνια.

Ο σημερινός δήμαρχος της Πάρου είναι Αμοριανός. Ο ηγούμενος της Χοζοβιώτισσας π. Σπυρίδων Δεναξάς, είναι πολύ αξιόλογος άνθρωπος με κατανόηση, αγάπη, ανθρωπιά και πνευματικότητα. Μπορούν άνετα να λύσουν το ζήτημα και να τελειώσουμε οριστικά με αυτό.

Το γκρέμισμα του ιστορικού Μοναστηριού της Υπαπαντής Λευκών, θα εξακολουθήσει βέβαια να είναι για όλους μας μία οδυνηρή ανάμνηση, όχι όμως και αιτία διχόνοιας και αναστάτωσης.

π. Γεώργιος Τριαντάφυλλος