Μαύρο λουστρίνι με άσπρη αθλητική κάλτσα | Του Δ.Μ.Μ.

Ο παραπάνω τίτλος ταιριάζει απόλυτα πιστεύω στο τουριστικό μοντέλο που ακολουθεί το νησί μας τις δύο τελευταίες δεκαετίες.

Η Πάρος –στον ίδιο ακριβώς δρόμο και η Αντίπαρος- ακολουθούν ένα μοντέλο ανύπαρκτο, γι’ αυτό που θέλουν και επιζητούν στον τουριστικό χάρτη της χώρας. Ή καλύτερα πρέπει να γράψουμε ότι κανένας πάνω στο νησί δεν έχει σκεφτεί σοβαρά το μοντέλο ανάπτυξης του τουρισμού που πρέπει να ακολουθηθεί. Έτσι, ακολουθούν και τα δύο νησιά το πασίγνωστο ελληνικό μοντέλο ανάπτυξης του τουρισμού, που έχει το όνομα «όλα στον αυτόματο πιλότο!».

Από την άλλη, η δημοτική αρχή της Πάρου αποφεύγει όπως ο διάολος το λιβάνι κάθε συζήτηση για τον τουρισμό που θα βάζει τα πράγματα σε μία βάση και όλοι μαζί να αποφασίσουμε τι είναι αυτό που τελικά ζητάμε. Η δημοτική αρχή θέλει να τα έχει καλά με όλους και η αντιπολίτευση δε θέλει να τα χαλάσει με κανέναν! Ούτε αυτή θέλει να σπάσει αυγά. Της αρκεί να ρίχνει μπαλωθιές στον αέρα. Δηλαδή, κατά καιρούς να βγάζει δελτία Τύπου, να κατακρίνει (σιγά το δύσκολο) και μία δύο φορές τον χρόνο να ζητάει μονοθεματικό συμβούλιο για τον τουρισμό.

Σε άλλη κατεύθυνση οι περισσότεροι επαγγελματίες στην εστίαση έχουν ένα μικρό μαράζι μέσα τους. Αυτό είναι «γιατί να μην είμαστε Μύκονος και να πουλάμε στις τιμές που πουλούν αυτοί;». Οι επιχειρηματίες των ενοικιαζόμενων τροχοφόρων έχουν μαράζι να γίνει το νησί μας μία μικρή Αθήνα σε πληθυσμό και να ενοικιάζουν την πραμάτεια τους. Τα ίδια επιζητούν και τα γραφεία πώλησης εισιτηρίων. «Κόσμος να πηγαινοέρχεται να βγάζουμε περισσότερα εισιτήρια».

Οι πραγματικά επαγγελματίες του τουρισμού στο νησί μας είναι αυτοί που βλέπουν τα πράγματα λίγο περισσότερο σε βάθος χρόνου. Αυτοί που γνωρίζουν τη διεθνή αγορά, αυτοί που έχουν πάει και δυο βήματα παραπέρα και ξέρουν τι πουλάνε οι υπόλοιποι τουριστικοί προορισμοί. Οι ξενοδόχοι π.χ. που έχουν μία άλλη θεώρηση των πραγμάτων άρχισαν και αυτοί να γίνονται λίγο «καφετζήδες» όταν ανακάλυψαν ότι μπορούν να βγάζουν χρήματα και σε περιοχές λίγο πιο πέρα από τις επιχειρήσεις τους στήνοντας μαγαζιά…

Με τούτα και με εκείνα λοιπόν, από τη μία θέλουμε περισσότερο κόσμο, αλλά διαμαρτυρόμαστε συγχρόνως για την άθλια εικόνα που έχουν οι δρόμοι από το κυκλοφοριακό. Θέλουμε να έρχεται περισσότερος κόσμος και αναφωνούμε «ζήτω» σε κάθε νέα δρομολόγηση πλοίου, αλλά διαμαρτυρόμαστε συγχρόνως για τα καυσαέρια και τη ρύπανση στον κόλπο της Παροικιάς, σε συσχετισμό με την εξαφάνιση των παραλιών, ελέω κυματισμών που προκαλούν τα πλοία.

Θέλουμε, μόνο θέλουμε, αλλά σίγουρα δε θέλουμε και τα υπόλοιπα που προκαλούνται. Θέλουμε να φορέσουμε λουστρίνι παπούτσι, αλλά αυτό το φοράμε με άσπρη πετσετέ αθλητική κάλτσα!

Δ.Μ.Μ.