Ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία | Γιάγκος Αργυρόπουλος

Ο πασίγνωστος καθηγητής της απαγγελίας και της λογοτεχνίας, γεννήθηκε στην Πάρο το 1891. 

Πριν τελειώσει το Βαρβάκειο, μπήκε στη δημοσιογραφία και σπούδαζε συνάμα φυσικές επιστήμες στο πανεπιστήμιο απ’ όπου πήρε το δίπλωμα του το 1915.

Εργάστηκε ως συντάκτης στις εφημερίδες «Σκρίπ», «Πατρίς», «Εφημερίδα», «Αθήναι», «Εστία», «Πολιτεία», κ.α. και ήταν συνεργάτης σε διάφορα περιοδικά. Ιδρυτικό μέλος της «Ένωσης Συντακτών» και για αρκετό διάστημα γραμματέας της. 

Τα δείγματα του λογοτεχνικού του ταλέντου εμφανίστηκαν με την ποιητική συλλογή «Ρυθμοί», και τα μονόπρακτα «Τα Μάτια της Αγάπης» και τη φαντασμαγορία «Νυχτερινό Τραγούδι», που παίχτηκαν από τον θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη και βραβεύτηκαν το 1917. Από τότε, κι ως το θάνατό του, ήταν μέλος της Εταιρίας Θεατρικών Συγγραφέων. 

Έγραψε ακόμα αρκετά έργα, αλλά το κύριο έργο της ζωής του ήταν «Η Τέχνη της Απαγγελίας». Το Νοέμβριο του 1923 ίδρυσε τη Σχολή Απαγγελίας, αναγνωρισμένη από το κράτος, η οποία λειτουργούσε στο «Λύκειο των Ελληνίδων», διδάσκοντας μαθήτριες που αξιοποίησαν το ταλέντο τους. 

Η οικογένειά του, με την έγκριση της Κοινότητας Πάρου, την περίοδο 1975-1979, τοποθέτησε την προτομή του (έργο του Νικολάου Περαντινού), στην λόφο της Αγίας Άννας. Επί μισό και πλέον αιώνα ο Γιάγκος Αργυρόπουλος, δόθηκε στην τέχνη του και τα ιδανικά του ολοκληρωτικά και συνεχίζει από το 1969 ως σήμερα να δίνεται στη μνήμη του, το εγκεκριμένο από το υπουργείο Παιδείας, «Αργυροπούλειο Βραβείο», στον αριστεύσαντα μαθητή του Γενικού Λυκείου Πάρου. 

Η πλατεία του βρίσκεται στον λόφο της Αγίας Άννας, που είχε διαμορφωθεί από τον αγαπημένο του δάσκαλο Παναγιώτη Καλλιέρο, για τον οποίο ο Αργυρόπουλος έγραψε τιμητικό αφιέρωμα.   

Χριστόδουλος Μαούνης
Μέλος της Επιτροπής Ονοματοδοσίας Παροικιάς