Ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία | Δημητριάδος

DROMOS.jpeg

Δημητριάς ήταν ένα από τα ονόματα που είχε λάβει η Πάρος, κατά τους προϊστορικούς χρόνους. Το έλαβε επειδή λατρευόταν η Δήμητρα, η Θεά που έμαθε τους Παριανούς τη σπορά και την καλλιέργεια της γης. 

Ήταν από της κορυφαίες θεότητες της Πάρου. Στη γιορτή του θερισμού έστηναν στο χωράφι το είδωλο της Δήμητρας και δίπλα του ένα δεμάτι στάρι. Παραδόξως, ενώ άλλων Θεοτήτων έχουν ανακαλυφθεί ερείπια των ναών τους, του ιερού της Δήμητρας παραμένει ένα από τα αρχαιολογικά αινίγματα της Πάρου.

Από τον 19ο αιώνα έχουν έλθει στο φως επιγραφές που αναφέρονται στη Δήμητρα και την Κόρη, αλλά και μαρμάρινα μέλη που μας μαρτυρούν ότι, οι Παριανοί τιμούσαν τη θεά της γεωργίας με τα επίθετα: Καρποφόρος, Θεσμοφόρος και Παρία. 

Τον ναό της Δήμητρας αναφέρει ο Ηρόδοτος, όταν ιστορεί την ατυχή εκστρατεία του Μιλτιάδη κατά της Πάρου την άνοιξη του 489 π.Χ. και την προσπάθεια του να αρπάξει από τον ναό της θεσμοφόρου Δήμητρας, ένα ιερό αντικείμενο, του οποίου η κατοχή του θα δήλωνε την κατάληψη της πόλεως. Ο ναός βρισκόταν έξω από τα τείχη της πόλης επάνω σε λόφο. Τοπογραφικά, καταλληλότερη τοποθεσία ανταποκρινόμενη στις αρχαίες μαρτυρίες για την αναζήτηση του ιερού, θεωρείται ο λόφος της Αγίας Άννας.  

(πηγές «Αναδρομές στον κόσμο της Αρχαίας Πάρου», του Ν. Χρ.Αλιπράντη). 
Η οδός της ξεκινάει από την οδό «Λοχαγού Ιωάννη Δ. Φωκιανού», έως το αδιέξοδο ανατολικά, στη συνοικία «Φράγκα Σκάλα».

Χριστόδουλος Μαούνης
Μέλος της επιτροπής ονοματοδοσίας Παροικιάς