Η Κίνα, πρωτοπόρος στον πυρηνικό τρόμο
/Aπό τα εννιά κράτη του πλανήτη που διαθέτουν πυρηνικά όπλα (ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα, Ινδία, Γαλλία, Βρετανία, Ισραήλ, Πακιστάν και Βόρεια Κορέα), η Κίνα είναι σήμερα το πιο δραστήριο ως προς την επέκταση του σχετικού οπλοστασίου.
Διαθέτει ήδη περίπου 600 πυρηνικές κεφαλές και οι πληροφορίες δυτικών μυστικών υπηρεσιών συγκλίνουν στο ότι επεκτείνει δραστικά την ικανότητά της να κατασκευάζει και άλλες.
Δορυφορικές εικόνες δείχνουν ότι η Κίνα αναμορφώνει με ταχύ ρυθμό ένα δίκτυο μυστικών εγκαταστάσεων που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή εξαρτημάτων πυρηνικών κεφαλών.
Ταυτόχρονα εκσυγχρονίζει όλες τις αμυντικές/επιθετικές δομές της, ώστε να αποτρέπει πιθανές επιθέσεις, ιδίως πυραυλικές, και να ανταποδίδει ακαριαία τα πλήγματα και μάλιστα χρησιμοποιώντας βαλλιστικούς πυραύλους – ενδείξεις των αυξανόμενων πυρηνικών φιλοδοξιών των «κόκκινων καπιταλιστών».
Στις αρχές του περασμένου Νοεμβρίου ο Ντόναλντ Τραμπ έγραψε (σχεδόν με... παράπονο) στην πλατφόρμα Truth Social ότι «η Ρωσία και η Κίνα έχουν λιγότερες πυρηνικές κεφαλές από εμάς και η Κίνα μπορεί να μας φτάσει σε πέντε χρόνια».
Ο Αμερικανός πρόεδρος παραποίησε την αλήθεια, αλλά αυτό τον αφήνει αδιάφορο. Η Ρωσία έχει 5.225 κεφαλές, σε επιχειρησιακή ετοιμότητα ή σε αποθήκες, και οι ΗΠΑ έχουν 5.225 (Arms Control Association, στοιχεία Ιανουαρίου 2025). Η πρόβλεψή του όμως ότι στο ορατό μέλλον –όχι απαραίτητα σε μια πενταετία– το Πεκίνο θα πλησιάσει αισθητά τη Μόσχα και την Ουάσινγκτον δεν είναι αβάσιμη.
Η Κίνα, πρωτοπόρος στον πυρηνικό τρόμο. Στην πράξη αυτό σημαίνει αποτροπή επιθέσεων και φόβητρο για μια πιθανή μελλοντική επίθεση με στόχο την κατάληψη της Ταϊβάν και την επαναφορά στη «μητέρα πατρίδα» του νησιού όπου κατέφυγαν οι ηττημένοι εθνικιστές του κινεζικού εμφυλίου το 1949.
Εκρηξη υποδομών
Το ταχέως αναπτυσσόμενο πυρηνικό οπλοστάσιο της Κίνας παραμένει ένα από τα πιο αδιαφανή στον κόσμο. Λεπτομερείς εικόνες και πληροφορίες για το πώς δρα το Πεκίνο ως κορυφαία πυρηνική δύναμη είναι σπάνιες.
Η προσοχή έχει επικεντρωθεί κυρίως στα εκατοντάδες στρατόπεδα με σιλό και βάσεις εκτόξευσης πυραύλων που έχουν κατασκευαστεί στις απομακρυσμένες και άγονες βόρειες περιοχές της χώρας από το 2021 ώς σήμερα.
Η αμερικανική εφημερίδα Washington Post δημοσίευσε πρόσφατα δορυφορικές εικόνες και αναλύσεις εμπειρογνωμόνων των οργανισμών Open Nuclear Network (ONN) με έδρα τη Βιέννη και Verification Research, Training and Information Center (VERTIC) με έδρα το Λονδίνο.
Δείχνουν ότι το Πεκίνο έχει αναβαθμίσει απότομα εγκαταστάσεις όπου εκτιμάται ότι οι Κινέζοι παράγουν ισότοπα πλουτωνίου καθώς και εργοστάσια εκρηκτικών που πυροδοτούν τις πυρηνικές αντιδράσεις.
Κινεζικά στρατιωτικά εγχειρίδια, απόρρητες εκδόσεις και άρθρα μελετητών συνδεδεμένων με τον Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό υποδηλώνουν επίσης ότι οι μονάδες που «φιλοξενούν» πυρηνικά όπλα έχουν τεθεί σε υψηλότερα επίπεδα συναγερμού. Ενδέχεται, μάλιστα, να μεταβαίνουν σε δόγμα «εκτόξευσης με προειδοποίηση» όπως το ανάλογο αμερικανικό δόγμα «Launch on Warning» (LOW) που εντοπίζει βαλλιστικούς πυραύλους σε απόσταση χιλιάδων χιλιομέτρων και εξαπολύει αντεπίθεση πριν αυτοί εκραγούν.
Εμπόριο και σιδηρά πυγμή
«Ντονγ-φένγκ» («DF») ονομάζονται οι περιβόητοι βαλλιστικοί πύραυλοι που είναι ικανοί να μεταφέρουν πυρηνικές κεφαλές. Το όνομα σημαίνει «Ανατολικός Ανεμος» και προφανώς υπονοεί έναν πολεμικό λίβα από την ανατολική Ασία. Οι κυβερνώντες δεν χάνουν ευκαιρία να τους επιδείξουν και μάλιστα τα νέα μοντέλα, όπως το DF-31BJ που παρουσιάστηκε στο Πεκίνο τον περασμένο Σεπτέμβριο στη φαραωνική στρατιωτική παρέλαση (διάρκειας 70΄ λεπτών) για την 80ή επέτειο από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
«Η αναγέννηση του κινεζικού έθνους είναι ασταμάτητη και η ευγενής υπόθεση της ειρήνης και της ανάπτυξης της ανθρωπότητας σίγουρα θα θριαμβεύσει», είπε ο Κινέζος ηγέτης Σι Τζινπίνγκ πριν ξεκινήσει η επίδειξη ισχύος στην πλατεία Τιεν Αν Μεν.
Από τη μια το ειρηνικό πνεύμα του πιο εμπορευόμενου λαού στην Ιστορία, από την άλλη οι ορδές των Κινέζων αυτοκρατόρων που διοικούσαν την αχανή επικράτειά τους με σιδηρά πυγμή.
«Στρατηγική αντιστάθμιση»
Από την πρώτη πυρηνική δοκιμή της στις 16 Οκτωβρίου 1964, σε ερημική περιοχή της δυτικής επαρχίας Σιντζιάνγκ, η Κίνα προβάλλει ένα σταθερό στρατηγικό δόγμα για το πυρηνικό της οπλοστάσιο. Τελευταία φορά αυτό το δόγμα επαναδιατυπώθηκε στο επίσημο κείμενο «Επικαιροποιημένη Εθνική Πολιτική Αμυνας» το 2023.
«Η Κίνα δεσμεύεται σε μια πολιτική μη πρώτης χρήσης πυρηνικών όπλων, οποτεδήποτε και υπό οποιεσδήποτε συνθήκες. Επίσης δεσμεύεται στη μη χρήση και στη μη απειλή χρήσης πυρηνικών όπλων εναντίον κρατών που δεν διαθέτουν πυρηνικά ή γεωγραφικών ζωνών απαλλαγμένων από πυρηνικά όπλα, άνευ όρων», αναφέρεται στο κείμενο.
Στην επίσημη κυβερνητική ρητορική το Πεκίνο αναφέρεται ολοένα και περισσότερο στο πυρηνικό του οπλοστάσιο ως μέσο για την επίτευξη «στρατηγικής αντιστάθμισης». Ο όρος είναι ασαφής, το περιεχόμενό του δεν έχει οριστεί επίσημα. Φαίνεται να υποδηλώνει ότι η Κίνα θεωρεί πως τα πυρηνικά της όπλα επηρεάζουν τη γεωστρατηγική ισορροπία στο πλαίσιο του διεθνούς πολιτικού, οικονομικού και στρατιωτικού ανταγωνισμού.
Τυφλή πίστη στον Σι
Το Πεκίνο διαθέτει ένα τεράστιο δίκτυο διαστημικών δορυφόρων και ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης για τον εντοπισμό εισερχόμενων πυραύλων. Διαθέτει επίσης δομή διοίκησης σχεδιασμένη να διαβιβάζει γρήγορα εντολές –μέσω οπτικών ινών, μικροκυμάτων, ραδιοεπικοινωνιών και δορυφόρων– ώστε οι διηπειρωτικοί βαλλιστικοί πύραυλοι με πυρηνικές κεφαλές να μπορούν να εκτοξευθούν, ο μη γένοιτο, μέσα σε λίγα λεπτά.
Στο γεγονός αυτό πρέπει να προστεθεί ένα εντυπωσιακό κύμα αποστρατεύσεων. Ο Κινέζος πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ έχει επιβλέψει προσωπικά τη μαζική «εκκαθάριση» ανώτατων στρατιωτικών, μεταξύ των οποίων και ηγετικών στελεχών της λεγόμενης Πυραυλικής Δύναμης, δηλαδή του Σώματος που χειρίζεται το κινεζικό πυραυλικό οπλοστάσιο, συμβατικό και πυρηνικό.
Διπλός στόχος του Σι είναι να επιταχύνει τον εκσυγχρονισμό των ενόπλων δυνάμεων της Κίνας, στις οποίες υπηρετούν πάνω από δύο εκατομμύρια ένστολοι, και να προωθήσει αξιωματικούς που επιδεικνύουν τυφλή πίστη στον ίδιο, στο πλαίσιο της προσωπολατρίας που καθιέρωσε σταδιακά από τις 15 Νοεμβρίου 2012, όταν εξελέγη γενικός γραμματέας του κινεζικού Κ.Κ.
