Καλή χρονιά, με υγεία, αντοχή στις δυσκολίες, αποφασιστικότητα και δύναμη για ένα καλύτερο αύριο — για εμάς και τα παιδιά μας.

Οι ημέρες των διακοπών ήταν λίγες, όμως οι εξελίξεις υπήρξαν πολλές και καταιγιστικές, τόσο στο διεθνές όσο και στο εσωτερικό περιβάλλον. Ας σταθούμε στις κυριότερες.

Το 2025 επιβεβαίωσε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι διευρύνεται το χάσμα ανάμεσα στο πώς θα μπορούσαμε να ζούμε, με βάση την πρόοδο της επιστήμης και της τεχνολογίας, και στο πώς ζει στην πραγματικότητα η πλειονότητα των ανθρώπων. Πρόκειται για το αποτέλεσμα μιας πραγματικότητας όπου τα επιτεύγματα της ανθρωπότητας αξιοποιούνται από ελάχιστους, προς όφελος των δικών τους συμφερόντων και σε βάρος των πολλών.

Οι μεγάλες αντιθέσεις ανάμεσα στους οικονομικοπολιτικούς συνασπισμούς και ο πολεμικός παροξυσμός λαμβάνουν διαστάσεις πρωτοφανείς μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η στροφή προς την πολεμική οικονομία και η προετοιμασία ενός νέου παγκόσμιου πολέμου τεράστιας κλίμακας αποτελούν πλέον δεδομένα και για τον νέο χρόνο, που μετρά μόλις λίγες ημέρες.

Ποδαρικό τη νέα χρονιά έκαναν οι Ηνωμένες Πολιτείες με την επέμβαση στη Βενεζουέλα, τις απειλές προς την Κούβα, το Μεξικό και την Κολομβία, καθώς και με την «προσφορά» εξαγοράς της Γροιλανδίας. Ακολουθεί η Κίνα, δηλώνοντας ότι εντός του νέου έτους θα «ενωθεί» με την Ταϊβάν. Η Ευρωπαϊκή Ένωση ψηφίζει πολεμικούς προϋπολογισμούς πολλών τρισεκατομμυρίων ευρώ, περιορίζοντας ταυτόχρονα τις δαπάνες για την Υγεία, την Παιδεία, τους μισθούς και τις συντάξεις. Η Ρωσία συνεχίζει την προέλασή της στην Ουκρανία, σχεδιάζει κινήσεις στην Αρκτική και ενισχύει τη συμμαχία της με την Κίνα. Με δυο λόγια, ο κόσμος «φλέγεται» από τους ανταγωνισμούς για τις πλουτοπαραγωγικές πηγές και τους δρόμους μεταφοράς των εμπορευμάτων.

Υπάρχουν, βέβαια, και οι «γνωστοί – άγνωστοι» που αναλαμβάνουν να καλλιεργούν το αίσθημα του εφησυχασμού, ώστε να «πιαστούν στον ύπνο» εκείνοι που στο τέλος θα πληρώσουν με τη ζωή τους αυτά τα σχέδια.

Στο πλαίσιο αυτού του διεθνούς ανταγωνισμού, αλλά και των δεσμεύσεων που απορρέουν από τη συμμετοχή της χώρας μας στις διάφορες «συμμαχίες», καθορίστηκαν και οι κυβερνητικές επιλογές κατά τη διάρκεια του 2025.

Σε όλες τις δημοσκοπήσεις καταγράφεται η διογκούμενη δυσαρέσκεια της κοινωνίας και η οργή για τα σκάνδαλα, το πάρτι των δισεκατομμυρίων και τη συνεχή φτωχοποίηση των Ελλήνων πολιτών. Η δήθεν «οικονομική ανάπτυξη» που επικαλούνται όλα τα κόμματα που κυβέρνησαν —μαζί με τους δορυφόρους τους— ως λύση στα προβλήματα αυτά, δεν πείθει πλέον κανέναν. Οι υποσχέσεις και τα ταξίματα δεν «περνούν».

Οι μεγάλες κινητοποιήσεις της χρονιάς που πέρασε για το έγκλημα των Τεμπών, οι πανελλαδικές πανεργατικές απεργίες, αλλά και οι δυναμικές κινητοποιήσεις των ανθρώπων του πρωτογενούς τομέα, με πρωτοφανή συμμετοχή σ’ όλη την χώρα και την εκφρασμένη αλληλεγγύη στον αγώνα τους , δείχνουν ότι η δυσαρέσκεια μετατρέπεται σε συνειδητή απόφαση για διεκδίκηση.

Το 2025 έφυγε, αφήνοντάς μας μια ξεκάθαρη παρακαταθήκη: ότι μέσα από τους αγώνες μπορούμε να κερδίσουμε τη δικαίωση των δίκαιων αιτημάτων μας ή, τουλάχιστον, να αποτρέψουμε τα χειρότερα που σχεδιάζουν τα διάφορα επιτελεία.

Το 2026 οφείλουμε να διεκδικήσουμε τη ζωή που μας αξίζει και που η τεχνολογική εξέλιξη μάς επιτρέπει.

Στο χέρι μας είναι το 2026 να είναι πολύ καλύτερο.

Ν. Ραγκούσης – Λαουτάρης