Οι παρελάσεις και οι άγνωστοι Παριανοί ήρωες | Του Δ.Μ.Μ.
/Οι παρελάσεις -ως θεσμός- έχουν τις ρίζες τους στην αρχαιότητα και στην Ελλάδα καθιερώθηκαν τον 19ο και 20ό αιώνα.
Καταρχάς, παρελάσεις είχαμε από τη Ρωμαϊκή Εποχή. Ξεκίνησαν επί Τίτου το 70 μ.Χ. στην πολιορκία των Ιεροσολύμων. Στη σύγχρονη μορφή τους οργανωμένα στρατιωτικά τμήματα άρχισαν να παρελαύνουν τον 17ο αιώνα (επί Λουδοβίκου ΙΔ’ στη Γαλλία) και με τους «Γίγαντες του Πότσδαμ» στην Πρωσία, τον 18ο αιώνα.
Στην Ελλάδα, οι πρώτες στρατιωτικές τελετές και επιδείξεις εμφανίστηκαν επί βασιλείας Όθωνα (περίπου το 1838), ενώ οργανωμένες στρατιωτικές παρελάσεις θεσμοθετήθηκαν αργότερα το 1875. Οι μαθητικές παρελάσεις αναφέρονται για πρώτη φορά το 1899 και συνδέθηκαν σταδιακά με τους εθνικούς εορτασμούς.
Αρχικά στη χώρα μας και συγκεκριμένα πριν το 1838, ως εθνική γιορτή θεωρείτο η 1η Ιανουαρίου, ημερομηνία κατά την οποία ψηφίστηκε από την πρώτη Εθνοσυνέλευση της Νέας Επιδαύρου το 1ο Ελληνικό Σύνταγμα, που ειρήσθω εν παρόδω, ήταν εξαιρετικά προοδευτικό για τα δεδομένα της εποχής.
Η πρώτη εθνική εορτή της Ελλάδος πρωτοεμφανίστηκε για την εθνική επέτειο της 25ης Μαρτίου 1821 και γιορτάζεται σε Ελλάδα, Κύπρο και όπου υπάρχει ελληνική ομογένεια σε όλα τα μήκη και πλάτης της Γης. Καθιερώθηκε με Βασιλικό διάταγμα το 1838 από την κυβέρνηση του Όθωνα.
Σε ό,τι αφορά τον εορτασμό της 28ης Οκτωβρίου 1940 αυτός ξεκίνησε ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ από τον λαό! Συγκεκριμένα, στις 28 Οκτωβρίου 1941 και εν μέσω της τριπλής κατοχής της Ελλάδος από Γερμανία, Ιταλία και Βουλγαρία, χιλιάδες λαού στην Αθήνα συγκεντρώθηκε αυθόρμητα στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη, για να καταθέσει λουλούδια.
Όλα ξεκίνησαν μετά από εκδήλωση στο προαύλιο του Πανεπιστημίου Αθηνών, με ομιλίες από καθηγητές και φοιτητές που τίμησαν τον αγώνα του 1940. Εκείνες οι συγκεντρώσεις μετατράπηκαν σε μαζικές αντικατοχικές διαδηλώσεις και τότε ακούστηκαν για πρώτη φορά συνθήματα όπως «Λευτεριά στο λαό, θάνατος στο φασισμό!». Φυσικά, τόσο οι κατοχικές αρχές όσο και η δωσιλογική κυβέρνηση επιχείρησαν να καταστείλουν τις εκδηλώσεις.
Τα επόμενα χρόνια της κατεχόμενης Ελλάδος (1942 - 1943), ο εορτασμός οργανώθηκε ενεργά από αντιστασιακές οργανώσεις με μεγάλες αντικατοχικές διαδηλώσεις και απεργίες, παρά την ένοπλη καταστολή των δυνάμεων κατοχής.
Ο εορτασμός της 28ης Οκτωβρίου στην κατεχόμενη Ελλάδα ήταν βασικό κομμάτι της μαζικής δράσης της Εθνικής Αντίστασης, κρατώντας ζωντανό το εθνικό φρόνημα και την ελπίδα για λευτεριά!
Η 28η Οκτωβρίου καθιερώθηκε επίσημα ως ημέρα εθνικού εορτασμού και αργίας στις 24 Οκτωβρίου 1944, με διάταγμα της τότε κυβέρνησης εθνικής ενότητας του Γεωργίου Παπανδρέου.
Στην Πάρο, θα μπορούσαν να γίνονται περισσότερα πράγματα για τις δύο εθνικές επετείους και να μη μένουμε σε τυπικές παρελάσεις. Δεν έχουμε αναδείξει όπως πρέπει τους δικούς μας ήρωες.
Ελάχιστοι γνωρίζουν π.χ. ότι ο Παναγιώτης Δ. Δημητρακόπουλος υπήρξε ο πρωτεργάτης της Φιλικής Εταιρείας στην Πάρο, ο οποίος κήρυξε την Επανάσταση στο νησί, στις 24 Απριλίου 1821. Ελάχιστοι γνωρίζουν ότι ο Δημητρακόπουλος μαζί με Παριανούς εθελοντές μετέβη στην Πελοπόννησο και συμμετείχε ενεργά στην πολιορκία και την άλωση της Τριπολιτσάς.
Ακόμα λιγότεροι γνωρίζουν τον Ιωάννη Καραβία που υπήρξε μία από τις πιο εμβληματικές στρατιωτικές φυσιογνωμίες του Έπους του 1940 κι ότι βρισκόταν στο πλευρό του Συνταγματάρχη Κωνσταντίνου Δαβάκη στην Πίνδο.
Τέλος, σημειώνω ότι ο Καραβίας, ήταν αυτός που κατάφερε να κατατροπώσει την περίφημη ιταλική μεραρχία αλπινιστών «Τζούλια», χαρίζοντας στην Ελλάδα την πρώτη της μεγάλη νίκη στο αλβανικό μέτωπο.
