Θύμιος Μαύρης, μια ζωή δοσμένη στον αγώνα

View fullsize

Στις 5 Φλεβάρη 2026 συμπληρώθηκαν έξι χρόνια από το θάνατο του Παριανού συντρόφου μας Θύμιου Μαύρη. Ένας αγέρωχος άνθρωπος, ένας αλύγιστος κομμουνιστής, γέννημα της μεγάλης αντιστασιακής εποποιίας και του Κ.Κ.Ε. Παράλληλα φέτος συμπληρώνονται 80 χρόνια από την ίδρυση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας. Στην πόλεις και στα βουνά της χώρας άναψε κάτι που δεν έσβησε ποτέ. Η απόφαση να μην περάσει το άδικο, να ανατραπεί η εκμετάλλευση, να φτάσει ο αγώνας μέχρι τέλους.

Σε αυτήν τη μεγάλη ιστορική διαδρομή των αγώνων, μέσα σε συνθήκες βαθιάς τρομοκρατίας του αστικού κράτους και παρακράτους, επιθέσεων, δολοφονιών και διώξεων σε βάρος των αγωνιστών της ΕΑΜικής Αντίστασης και του εργατικού - λαϊκού κινήματος, ο Θύμιος Μαύρης αφιέρωσε τα καλύτερα χρόνια της ζωής του και ολόκληρη την ύπαρξή του, στρατευμένος σταθερά στην υπόθεση του κομμουνισμού, με πάθος για την επικράτηση της κοινωνικής απελευθέρωσης.

Με αφορμή αυτήν τη διπλή επέτειο, η Κομματική Οργάνωση Πάρου–Αντιπάρου του ΚΚΕ παίρνει την πρωτοβουλία να οργανώσει εκδήλωση μνήμης με τίτλο «Η μνήμη απέναντι στη λήθη – Θύμιος Μαύρης: Μια ζωή μέσα στον αγώνα», την Πέμπτη 19 Φλεβάρη, στις 19:30, στην αίθουσα Δημητρακόπουλου, με κεντρικό ομιλητή τον Αναστάση Γκίκα, στέλεχος του Κ.Κ.Ε. και Δημοτικό σύμβουλο της Λαϊκής Συσπείρωσης Πάρου. Η εκδήλωση φιλοδοξεί να αποτελέσει μια  συμβολή στη διατήρηση και ανάδειξη  της ιστορικής μνήμης απέναντι στην επιχείρηση παραχάραξης και αποσιώπησης των αγώνων του λαϊκού κινήματος. Μια αφορμή για συζήτηση πάνω σε σύγχρονα πολιτικά συμπεράσματα για τη δύναμη που έχει ο λαός να επιβάλει το δίκιο του απέναντι στο σύστημα της κρίσης και του πολέμου.

«Βροντάει ο Όλυμπος και πάλι…»

Ο Θύμιος Μαύρης γεννήθηκε στην Πάρο τον Αύγουστο του 1921 και μεγάλωσε στα Άνω Πετράλωνα της Αθήνας. Από πολύ μικρή ηλικία οργανώθηκε στο οργανωμένο κομμουνιστικό κίνημα. Σε ηλικία 14 ετών εντάχθηκε στην Ομοσπονδία Κομμουνιστικών Νεολαιών Ελλάδας (ΟΚΝΕ) και στη συνέχεια έγινε μέλος του ΚΚΕ. Το 1941 οργανώθηκε στο ΕΑΜ Νέων και με την ίδρυση της ΕΠΟΝ ανέλαβε καθοδηγητικές ευθύνες στον τομέα του Μεταξουργείου, συμμετέχοντας ενεργά στη μαζική οργάνωση της νεολαίας στην Αντίσταση.

Κατά την περίοδο της Κατοχής και στη συνέχεια στον εμφύλιο ταξικό πόλεμο βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της πάλης. Συλλαμβάνεται τον Μάρτη του 1947 και υφίσταται φρικτά βασανιστήρια. Μετά από 22 ημέρες απομόνωσης οδηγείται στις φυλακές Πειραιά και το 1948 εξορίζεται στη Μακρόνησο. Στο κολαστήριο της «Γλαροφωλιάς» συγκαταλέγεται στους αλύγιστους αγωνιστές που αρνήθηκαν να υπογράψουν δήλωση μετανοίας, πληρώνοντας βαρύ τίμημα για τη στάση τους.

Οδηγήθηκε σε στρατοδικείο με κατηγορίες για δράση υπέρ του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας. Αν και προτάθηκε η θανατική του καταδίκη, καταδικάστηκε τελικά σε πολυετή φυλάκιση. Μετά την αποφυλάκισή του συνέχισε τη δράση του στην παρανομία, παραμένοντας σε στενή σύνδεση με το Κόμμα. Το 1956 συμμετείχε στην ίδρυση της Ενιαίας Δημοκρατικής Αριστεράς (ΕΔΑ).

Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής δικτατορίας συνελήφθη εκ νέου στα τέλη του 1967. Υπέστη απάνθρωπα βασανιστήρια στην Ασφάλεια Πειραιά, που άφησαν μόνιμες επιπτώσεις στην υγεία του, και εξορίστηκε στη Γυάρο, τον Ωρωπό και τη Λέρο για τρεισήμισι χρόνια. Μετά την αποφυλάκισή του συμμετείχε ενεργά στον ξεσηκωμό του Πολυτεχνείου τον Νοέμβρη του 1973.

Μετά τη Μεταπολίτευση δούλεψε στις Κομματικές Οργανώσεις του ΚΚΕ στην Αθήνα και στις Κυκλάδες, συμβάλλοντας στην ανασυγκρότηση και ισχυροποίησή τους. Το 1982 ήταν υποψήφιος βουλευτής Κυκλάδων με το ΚΚΕ, ενώ συμμετείχε ενεργά στην τοπική αυτοδιοίκηση και στην ίδρυση πολιτιστικών και κοινωνικών συλλόγων στην Πάρο.

Ο Θύμιος Μαύρης παρέμεινε μέλος του ΚΚΕ μέχρι την τελευταία του στιγμή, παρών σε κινητοποιήσεις και αγώνες, με σεμνότητα, ιδεολογική συγκρότηση και σταθερή πίστη στη δύναμη της οργανωμένης πάλης. Ανήκει στη «δρακογενιά» των αλύγιστων αγωνιστών που αντιμετώπισαν φυλακές, εξορίες και βασανιστήρια χωρίς να υποχωρήσουν. Η ζωή και η δράση του αποτελούν πολύτιμη παρακαταθήκη για τις νεότερες γενιές αγωνιστών, ζωντανή απόδειξη ότι η μνήμη είναι όπλο στον αγώνα ενάντια στη λήθη και την υποταγή. Ένας κομμουνιστής την ζωή και την πείρα του οποίου αξίζει να γνωρίζει κάθε νέος και νέα της Πάρου.