ΚΚΕ ΚΟΒ Πάρου – Αντιπάρου: Καλεί τον παριανό λαό στην εκδήλωση για τα Τέμπη στην Παροικιά

«Τρία χρόνια από το έγκλημα στα Τέμπη που είχε σαν τραγικό αποτέλεσμα να χαθούν 57 ζωές, το δίλημμα που ανέδειξε ο λαός με τη συμμετοχή εκατομμυρίων στα μεγάλα συλλαλητήρια, όπως και στην Πάρο, παραμένει το ίδιο: “τα κέρδη τους ή οι ζωές μας”», αναφέρει σε ανακοίνωσή του το ΚΚΕ, ΚΟΒ Πάρου – Αντιπάρου.

Καλεί τον παριανό λαό να είναι παρών στη συγκέντρωση που οργανώνουν τα σωματεία, οι σύλλογοι, οι επιτροπές και οι μαζικοί φορείς του νησιού, το Σάββατο 28 Φλεβάρη, στις 12:00 το μεσημέρι στην πλατεία Μαντώς Μαυρογένους στην Παροικιά.

Θέτει το ερώτημα «γιατί όλες οι κυβερνήσεις εφάρμοσαν απαρέγκλιτα την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για «απελευθέρωση» του σιδηροδρόμου, για διάσπαση του σιδηροδρομικού έργου, για δραματικές μειώσεις προσωπικού». Όπως εξηγεί σταθερή πυξίδα για εκείνους «είναι πάντα η κερδοφορία των εταιρειών και μπροστά σε αυτό δεν υπολογίζουν ούτε την ανθρώπινη ζωή.

Αυτό αποδεικνύουν άλλωστε και τα εκατοντάδες θύματα των σιδηροδρομικών «ατυχημάτων» σε όλη την Ευρώπη, όπου ανεξάρτητα από την πολιτική ταυτότητα των κυβερνήσεων –δεξιές, κεντρώες, σοσιαλδημοκρατικές, μονοκομματικές, συμμαχικές κλπ- η ίδια πολιτική οδηγεί στα ίδια αποτελέσματα για το λαό».

Το ΚΚΕ, ΚΟΒ Πάρου – Αντιπάρου τονίζει πως «τρία χρόνια μετά όμως, παραμένει ίδια και η υπόσχεση που δώσαμε, εργαζόμενοι, αυτοαπασχολούμενοι, νέοι, όλος ο λαός: «δεν ξεχνάμε-δεν συγχωρούμε».

Δεν ανεχόμαστε στον 21ο αιώνα να θρηνούμε ζωές στο βωμό του καπιταλιστικού κέρδους. Δεν ανεχόμαστε τη συγκάλυψη αιτιών και ενόχων. Δεν ανεχόμαστε τα σύγχρονα «Τέμπη» στην Υγεία, στη σχολική στέγη, στους δρόμους και τις υποδομές, στις ακτοπλοϊκές συνδέσεις και στις αερομεταφορές. Αποδείχτηκε πια ότι πάντα οι νεκροί είναι δικοί μας και τα κέρδη δικά τους».

Και καταλήγει λέγοντας πως ο λαός «έχει τη δύναμη, με προμετωπίδα τις διεκδικήσεις του, οργανωμένα και συλλογικά να επιβάλλει τις δικές του λύσεις, σε έναν δρόμο ανατροπής και σύγκρουσης με το καπιταλιστικό σύστημα.

Χωρίς να περιμένει «σωτήρες», χωρίς να αναμένει μια απλή αλλαγή «μηχανοδηγού». Παλεύουμε ενωμένοι για να ξηλώσουμε τις ράγες αυτής της πολιτικής, που οδηγεί μόνο σε νέα εγκλήματα».